این بی‌کلام مثل یه نامه ناتمومه؛ خط به خطش پر از حرفایی که نمی‌دونی به کی باید بگی. هرچی گوش می‌دی، انگار یه جایی توی گذشته‌هات گیر می‌کنی، جایی که نمی‌دونی چطور ازش بیرون بیای.