دل که چون نرگس مستت به شراب افتادستدفتر معرفت ماست در آب افتادستما ز آغاز و ز انجام جهان بی‌خبریماول و آخر این کهنه کتاب افتادستغمزه‌ات کار دلم ساخت به یک چشم زدندامنی تا زدی آتش به کباب افتادستشُکر چشم تو کند محتسب شهر کزوهر کجا میکده‌ای هست خراب افتادستشیشه از باده به رنگی است که می‌پنداریدختر رز را آتش به نقاب افتادستاز حریفان قمار تو نمانده است کسیکار سر باختن اکنون به حباب افتادستبر رخ ساقی گلرنگ پریشانی زلفعکس موجی است که بر روی شراب افتادستدفتر حسن بهار است که در عهد تو شستبرگ گل نیست که از باد در آب افتادستچشمه‌ساری شده است از نگه شادابشچشم گریان کلیم ار به سراب افتادست#کلیم_همدانی@sheri_k_khandanist