دلبرا پیش وجودت همه خوبان عدمندسروران بر در سودای تو خاک قدمندشهری اندر هوست سوخته در آتش عشقخلقی ان

دلبرا پیش وجودت همه خوبان عدمندسروران بر در سودای تو خاک قدمندشهری اندر هوست سوخته در آتش عشقخلقی اندر طلبت غرقه دریای غمندخون صاحب نظران ریختی ای کعبه حسنقتل اینان که روا داشت که صید حرمندصنم اندر بلد کفر پرستند و صلیبزلف و روی تو در اسلام صلیب و صنمندگاه گاهی بگذر در صف دلسوختگانتا ثناییت بگویند و دعایی بدمندهر خم از جعد پریشان تو زندان دلیستتا نگویی که اسیران کمند تو کمندحرف‌های خط موزون تو پیرامن رویگویی از مشک سیه بر گل سوری رقمنددر چمن سرو ستادست و صنوبر خاموشکه اگر قامت زیبا ننمایی بچمندزین امیران ملاحت که تو بینی بر کسبه شکایت نتوان رفت که خصم و حکمندبندگان را نه گزیرست ز حکمت نه گریزچه کنند ار بکشی ور بنوازی خدمندجور دشمن چه کند گر نکشد طالب دوستگنج و مار و گل و خار و غم و شادی به همندغم دل با تو نگویم که تو در راحت نفسنشناسی که جگرسوختگان در المندتو سبکبار قوی حال کجا دریابیکه ضعیفان غمت بارکشان ستمندسعدیا عاشق صادق ز بلا نگریزدسست عهدان ارادت ز ملامت برمند#حضرت_سعدی@sherjanan