بعد از توخانه را جمع نکردم؛فقطهرچه به تو مربوط بودآرام‌تر زندگی کرد.لیوانروی میز ماند،پنجرهکمتر باز شد،و منمدت‌هادر را آهسته می‌بستممباداصدایشاز آن‌سوی نبودنبیدارت کند.گاهی فکر می‌کنمما تمام نشده‌ایم؛فقطیکی‌مان آن‌قدر دور شدهکه صدایشبه دیگری نمی‌رسد.و من هنوزهر شبپیش از خوابجای خالی کنارم را نگاه می‌کنم؛نه به امید اینکه برگردیبرای اینکهبدنمباور کندآدم‌هامی‌توانند بروندو جای‌شانتا سال‌هاگرم بماند.#هومن_داوودی‌@sherroghazal🌸🍃‌