او کجاست؟ او که آفتاب در قلب بی‌مرگش آواز می‌خواند و چندین پرنده‌ی بی‌تاب گرد شانه‌های زخمی‌اش به تس

او کجاست؟ او که آفتاب در قلب بی‌مرگش آواز می‌خواند و چندین پرنده‌ی بی‌تاب گرد شانه‌های زخمی‌اش به تسلی می‌خواندنداو کجاست که خواب از چشم‌های هزارساله‌ی من می‌رباید و در سطرهایم جاری می‌گردد او که امیرانِ گل را بیدار می‌کند و در بشقاب‌های آبیِ عتیق نقش مرغی تشنه‌ می‌زند باید از او می‌پرسیدم او که رفته بود و رفت در شکاف نخستین صبحدم وقتی نور از شعاع بی‌کرانِ خورشید بر‌می‌خاست و در شکوفه‌های نارس پرتقال جاری می‌شد می‌شناختمش که می‌آمد و نمی‌شناختمش، وقتی می‌رفتاو کجاست؟ او که نطفه‌بسته در من چون ستارکی مغموم در صورتی فلکی که به چشم آدمیان نمی‌آید #حسین_طوافی‌@sherroghazal🌸🍃‌