‌‌تو موجی تو موجی و دريای حسرت مکانت پريشان رنگين افق‌های فردانگاه مه آلوده ديدگانت تو دائم به خود د

‌‌تو موجی تو موجی و دريای حسرت مکانت پريشان رنگين افق‌های فردانگاه مه آلوده ديدگانت تو دائم به خود در ستيزی تو هرگز نداری سکونیتو دائم ز خود می‌گريزیتو آن ابر آشفته نيلگونی چه می‌شد خداياچه می‌شد اگر ساحلی دور بودمشبی با دو بازویِ بگشودهٔ خود،ترا می‌ربودم، ترا می‌ربودم#فروغ_فرخزاد ‌@sherroghazal🌸🍃‌‌