در حسرتم کاش برمی گشتی تا سرمای زمستانم رادر آغوشت گرم کنم زخم هایم مرهم می خواهندنیستی و سرم بی سا

در حسرتم کاش برمی گشتی تا سرمای زمستانم رادر آغوشت گرم کنم زخم هایم مرهم می خواهندنیستی و سرم بی سایبان مانده استقاب شده ای در مردمک چشمانم تا وقتی دلتنگم اشک شوی ، فرو بریزیو آرامم کنی هنوز صدایم می زنی وقتی درمان می خواهمهنوز مرهمی وقتی زخمی می شوم دیگر نان هایمان طعم ندارد و …همچنان در پی تو قدم می زنم خیابان های سردی را که دارند به بهار فکر می کنند و تقویم من هنوز در اندیشه ی زمستانی ستکه تو را در آن گم کردم #شیرین_میناسرشت #شعر_سپید#بیست_و_سومین #سالگردمهربان_ترین_پدر#هشتم_اسفند۱۴۰۳#پدر_مادر_آسمانی_ام#عشق 🆔@shminaseresht