▪️حنّانه شوویژه‌نامۀ ایام شهادت حضرت ختم المرسلین (صلّی الله علیه و آله)▪️شمارهٔ۳؛ آغاز مصیبت علی عل

▪️حنّانه شوویژه‌نامۀ ایام شهادت حضرت ختم المرسلین (صلّی الله علیه و آله)▪️شمارهٔ۳؛ آغاز مصیبت علی علیه السلام که سالها جرعه‌نوش دریای ژرف علم نبی بوده، در واپسین ایام، آخرین نصیبش را تجرّع می‌نمود. جز به ضرورت از نزد حبیبش مفارقت نفرموده، لحظه لحظه را مغتنم شمرده و پاس هر واژۀ نبی را داشته است. و جز این سزا نبود، حال که چیزی تا انقطاع وحی نمانده، می‌باید که بیش از پیش منّت‌پذیر هر واژۀ ختم المرسلین می‌بود! مگر نه چنین است که هر قوم، به گاه وفات مهترشان_گو فرزانه و خردورز نباشد_ به گِردَش حلقه زنند و نصایحش به گوش گیرند. از اندوه‌بار ترین خاطرات فقدان رسول خدا اما، تضییع وصیتی بود که آن عزیز بی‌مانند، برای هدایت امتیانش تا به قیامت، مهیا ساخته بود! وصیتی مهم که این‌بار اصرار بر مکتوب شدنش داشت. دریغا که این وصیت با فریۀ آن مُهتَوِر مهذار، قلمی نشد! و از اینجاست که مهرورزان آن مهتر، سرآغاز مصیبت را نه روز شهادتش، که سه روز پیش از آن دانند. همان روز که حرمت ختم المرسلین شکسته و وصیتش نادیده گرفته شد! روزی که یادکردش، سیل اشک از دیدۀ ابن عباس سرازیر می‌کرد و «الرزیة کل الرزیه» بر زبانش جاری می‌ساخت.  اما دلسپردگان آن مُهتَوِر، قرن‌هاست که در وادی آسیمگی مانده‌اند؛ حیرانند که آیا نام آن مُهتَوِر پوشیده دارند و برو خرده گیرند؛ و یا آواز نامش بلند سر دهند و ابد الدهر آزرمگین این واقعه بمانند!@shobeiryzanjani