💠 پاسخ به #شبهات_اعتقادی🔻 متن شبهه:تصور کن توی اقیانوس داری شنا می‌کنی، ناگهان عضله‌ت می‌گیره و از ساحلم خیلی دوری و نزدیکه غرق بشی! هیچکس بجز من اون طرفا نیست، من یه خداناباورم و روی جت اسکی همون نزدیکیا نشستم. منو صدا میزنی یا خدا رو؟🔻 پاسخ:🔸 مغلطه بالا، برای ردی بر «برهان فطرت» در اثبات وجود خداوند است. در برهان فطرت آمده است که: انسان موجودی مجرّد است و هر موجود مجرّدی، فاعل و خالق خود را به صورت غیراکتسابی درک می‌کند. در نتیجه انسان فطرتا خداشناس است.🔸 در مثالی که برای فهم بهتر این برهان مورد اشاره است، از قول امام صادق علیه السلام نقل می‌شود که حضرت به ملحدی فرمودند: آیا کشتی سوار شده‌ای؟ وی جواب می‌‌دهد: آری. حضرت می‌فرماید: هیچ اتفاق افتاده که کشتی شما غرق شود؟ عرض می‌کند: آری. حضرت می‌فرماید: در آن وقت آیا قلبت متوجه جایی شده که تو را از مهلکه نجات دهد؟ می‌گوید: بله، بعد حضرت می‌فرماید: «آن موجود خداوندی است که وقتی نجات‌دهنده‌ای نیست، او قادر بر نجات است.»[۱]🔸 نویسنده شبهه، قصد داشته، با مثالی مشابه، نقدی بر برهان فطرت وارد سازد؛ اما غافل از اینکه در مثال برهان فطرت، عدم تعلق خاطر و امید به همه مخلوقات هستی، شرط استدلال است و با تحقق این شرط، فطرت جولان کرده و خداجویی دل را روشن خواهد کرد.🔸 به عبارت دیگر، وقتی دست انسان از عوامل بیرونی خالی شد و قلبش از تعلق به آن‌ها تهی گشت، خداوندِ قادر کافی است که او را به هر کمالی که خواست برساند.🔸 بنابراین، کمک خواستن از عوامل پیرامون برای غریق، نه تنها منافی اعتقاداتش نیست، بلکه نشانه تعقل اوست. انسان عاقل می‌داند که خداوند متعال، هستی را بر دایره و نظم اسباب وضع کرده است.🔸 در این نظم اسباب، هر سببی، عامل مسبب خودش خواهد بود. باید دانست که دخالت خداوند حکیم بر خلاف این نظم اسباب، با هدف وی از تشکیل این هستی مخالف است و طبیعی است که حکیم، غیر از حکمت عملی را مرتکب نمی‌شود.🔸 خداوند متعال هدفش از هستی را، آزمودن بندگان معرفی کرده است؛ بنابراین کاری نمی‌کند که این آزمون دچار مشکل بشود.🔸 معتقد واقعی به خدا، از خداوند نجات معجزه آسا در حال غرق شدن را نمی‌خواهد. از خداوند می‌خواهد تا آن خداناباور جت‌اسکی سوار را به سمتش هدایت کند تا او را نجات دهد.🔸 بنابراین از دیدگاه خداباور، آن جت‌اسکی سوار، اسبابی است که خداوند در سر راه نجات یا عدم نجات وی قرار داده‌است.__پی‌نوشت__________[۱]. بحارالانوار: ج۳، ص۴۱، ح۱۶...................................🌐 @shobhe_net