#نقد_بزرگان_غرب 36تا وقتی که من و شما دارای مغز هستیم محال است که بتوانیم دانائی خداوند را با اختیار خودمان در زندگی وفق بدهیم!یعنی همین‌که ما گفتیم خداوند دانا و تواناست و همه کار را می‌توانست و می‌تواند بکند و قادر به پیش بینی همه چیز بوده و هست دیگر نمی‌توانیم بگوییم که ما در کار خود اختیار داریم و هر چه دلمان بخواهد خواهیم کرد!زیرا هر فکری که شما برای امروز و یا آینده کنید و هر کاری را که امروز و یا در آتیه انجام دهید، قبلًا از طرف خدا پیش‌بینی شده و اگر پیش‌بینی نمی‌شد و او قادر نبود که وقایع آینده را ادراک نماید، خدا نبود و همین‌که پیش‌بینی کرد ناچار آن کار اتفاق خواهد افتاد و دیگر اختیار از دست شما خارج است!تمام وسائل و کتاب‌هایی که علمای مذهبی در این خصوص نوشته‌اند و خواسته‌اند که موضوع آزادی انسان را با علم و توانایی خداوند وفق دهند جز یک سلسله کلمات پوچ و میان تهی چیزی نیست و فاقد معنی می‌باشد!انسان در یک صورت می‌تواند در این جهان اختیار داشته و هر چه دلش می‌خواهد کند و آن در صورتی است که خداوند یعنی کسی که دانا و توانای مطلق است وجود نداشته باشد! و همین که این دانا و توانای مطلق وجود داشت دیگر من و شما اختیار نداریم و تمام کارها به دست او انجام می‌گیرد!کسانی که بین خدا و جهان فرق می‌گذارند و عقیده دارند که این دو باهم متفاوت هستند، مي‌گویند این جهان است که نادان و ناتوان می‌باشد و در نتیجه نمی‌تواند وقایع آینده ما را پیش‌بینی نماید بنابراین ما در جهان آزاد هستیم و هرچه دلمان بخواهد می‌کنیم!ولی این اشخاص خود به خویشتن جواب رد می‌دهند زیرا همین که بین جهان و خداوند فرق گذاشتند، لازمه‌اش این است که خداوند آفریننده‌ی جهان باشد و اگر جهان چیزی نمی‌داند، خدا ناچار باید همه چیز را بداند وگرنه خدا نیست!پس ما فرضاً جهان را نادان بدانیم، نمی‌توانیم خداوند را نادان بدانیم و او حتماً دانای مطلق است و با این سمت و توانایی خویش، تمام اعمال ما را برای همیشه مشاهده و پیش‌بینی نموده و چیزی را هم که او دید و پیش بینی کرد حتماً اتفاق خواهد افتاد، اعم از این‌که ما بخواهیم یا نخواهیم و به عبارت صریح ما در کارهای خود اختیار نداریم بلکه مجبور می‌باشیم!موریس مترلینگ✅ نقد:از دغدغه‌های فکری مترلینگ، همواره «تضاد میان اختیار انسان و علم الهی» بوده است و در بیانات متفاوتی در کلمات او نمود یافته است. تمام کلام او و سایر بیاناتش در همین جمله خلاصه می‌گردد که اگر خدا همه چیز را می‌داند و آینده را می‌بیند، پس آینده مطابق با همان دید اوست نه اختیار من.شاید اگر کلام او را علمی‌تر کنیم این شود که علم خداوند از واقعیت جلوتر و مقدم بر اختیار من در این دنیاست، یعنی خدا از ازل و ابتدا می‌دانسته امسال چگونه می‌گذرد ولی من تازه امسال مشغول به فعالیت در زندگی خویش هستم، پس تمام فعالیت من، همان علم و پیش‌بینی اوست و تخلفی ندارد، زیرا اگر تخلف داشت، علم او اشتباه می‌گردد. تمام پاسخ، تصور احاطه‌ی علم خداوند است که البته چنین تصوری، کار ساده‌ای نیست و ما در مطالب گذشته، در نقد کلام هاوکینگ، توضیح بیشتری داده‌ایم.@shobhedini