#حکایت 1123در تاریخ جهانگشای جوینی آمده است پس از آنکه مهاجمان شهر بخارا را به تصرف در آوردند و مردم شهر را اسیر گرفتند، سوار بر اسب‌هایشان به مسجد شهر وارد شدند و در مقابل مردم و عالمان شهر، آذوقه‌ی مردم را در صندوق‌های قرآن‌ها ریختند و مقابل ستوران خود قرار دادند. اوراق قرآن زیر سم ستورانِ مهاجمان، در میان قاذورات بود و عالمان نظاره‌گر. جوینی می‌نویسد دوتن از عالمان شهر آرام با یکدیگر سخن می‌گفتند. اولی پرسید این چه وضعیتی است؟ کنایه از اینکه چگونه می‌شود که خداوند هست و این رفتارها را می‌بیند و واکنشی نشان نمی‌دهد. دومی پاسخ داد خاموش باش! باد استغنای خداوند است که می‌وزد!#خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی دهد جز آن که خود تغییر دهندبرای خواندن حکایت های بیشتر: 👇t.me/shonisht2