#فردوسیخِرَد بِهتر از هَر چه ایزَد بِدادستایش خِرَد را بِه از راهِ دادخِرَد رَهنمای وُ خِرَد دِلگشای

#فردوسیخِرَد بِهتر از هَر چه ایزَد بِدادستایش خِرَد را بِه از راهِ دادخِرَد رَهنمای وُ خِرَد دِلگشایخِرَد دَست گیرد به هَر دو سَرایاز او شادمانی وزویَت غَمی استوزویَت فُزونی وزویَت کَمی استخِرَد تیره وُ مَرد روشن رَواننَباشَد هَمی شادمان یِک زَمانچه گُفت آن خِرَدمَند مَردِ خِرَدکه دانا زِ گفتار او بَر خُورَدکسی کو خِرَد را نَدارَد زِ پیشدِلش گَردَد از کَردهٔ خویش ریشهُشیوار دیوانه خوانَد وُراهمان خویش بیگانه دانَد وُرااز اویی به هَر دو سَرای اَرجمَندگسسته خِرَد پای دارَد به بَندخِرَد چَشمِ جان اَست چون بِنگریتو بی‌چَشمْ شادان جَهان نَسپَرینخُست‌آفرینش خِرَد را شِناسنگهبانِ جان است و آنِ سه پاس@short_and_useful