استاد عبدالحسین مختابادشبانگاهانترانه : ساعد باقریآهنگ : عبدالحسین مختابادتنظیم : فریدون شهبازیانآوا

استاد عبدالحسین مختابادشبانگاهانترانه : ساعد باقریآهنگ : عبدالحسین مختابادتنظیم : فریدون شهبازیانآواز دشتیشبانگاهان؛ تا حریمِ فلک، چون زبانه کشد سوزِ آوازمشرر ریزد بی امان به دلِ ساکنان فلک؛ ناله ی سازمدلِ شیدا حلقه را شکند؛ تا برآید و راهِ سفر گیردمگر یک دم گرم و شعله فشان؛ تا به بامِ جهان بال و پر گیردخوشا ای دل بال و پر زدنت؛ شعله ور شدنت، در شبانگاهیبه بزمِ غم؛ دیدگانِ تری،… جانِ پر شرری… شعله ی آهی…بیا ساقی تا به دستِ طلب گیرم از کفِ تو؛ جامِ پی در پیبه دادِ دل ای قرارِ دلم؛ نوبهارِ دلم، میرسی پس کی؟چونان ابرِ نوبهارِ من… به دل شورِ گریه دارم من…می توانم آیا نبارم من؟!نه تنها از من قرارِ دل می رباید؛ این شورِ شیداییجهانی را دیده ام یک سر؛ غرقِ دریای ناشکیباییبیا در جانِ مشتاقان؛ گل افشان کن… گل افشان کن…به روی خود شب ما را چراغان کن… چراغان کن…چونان ابرِ نوبهارِ من… به دل شورِ گریه دارم من…می توانم آیا نبارم من؟!‎