اعتراف عمر به فرار از جنگ احدخلیفه دوم در زمان خلافتش، خطبه‌اى خوانده و در این خطبه اعتراف کرده است که یکى از فرارکنندگان از جنگ بوده است. محمد بن جریر طبرى در تفسیرش مى‌نویسد:۸۰۹۸- حدثنا أبو هشام الرفاعی قال، حدثنا أبو بکر بن عیاش قال، حدثنا عاصم بن کلیب، عن أبیه قال: خطب عمر یوم الجمعه فقرأ “آل عمران”، وکان یعجبه إذا خطب أن یقرأها، فلما انتهى إلى قوله:”إنّ الذین تولوا منکم یوم التقى الجمعان”، قال: لما کان یوم أحد هزمناهم، ففررتُ حتى صعدت الجبل، فلقد رأیتنی أنزو کأننی أرْوَى، والناس یقولون:”قُتل محمد”! فقلت: لا أجد أحدًا یقول:”قتل محمد”، إلا قتلته!. حتى اجتمعنا على الجبل، فنزلت:”إن الذین تولوا منکم یوم التقى الجمعان”.📕الطبری، محمد بن جریر، جامع البیان عن تأویل آی القرآن، ج ۷، ص ۳۲۷،الکتاب: جامع البیان فی تأویل القرآن / السیوطی، الحافظ جلال الدین، جامع الاحادیث (الجامع الصغیر وزوائده والجامع الکبیر)، ج ۱۴، ص ۵۲۹عمر در روز جمعه هنگام خطبه‌خواندن، سوره آل‌عمران را مى‌خواند تا رسید به این آیه: «آنان که روز برخورد دو لشکر به شما پشت کرده و گریختند»، سپس گفت: روز اُحُد پس از آن که شکست خوردیم، من فرار کردم و از کوه بالا مى‌رفتم به‌طورى که احساس کردم که همانند بز کوهى پرش و خیزش دارم ، شنیدم مردى مى‌گفت: محمد کشته شد، ‌‌گفتم: هرکس بگوید محمد کشته شد، او را مى‌کشم، به کوه پناه آورده و همه بالاى کوه جمع شدیم، در این هنگام بود که این آیه نازل شد.▫️فخر رازى از بزرگترین عالمان اهل سنت مى‌نویسد:وَ مِنَ الْمُنْهَزِمِینَ عُمَرُ، إِلَّا أَنَّهُ لَمْ یکنْ فِی أَوَائِلِ الْمُنْهَزِمِینَ وَ لَمْ یبْعُدْ، بَلْ ثَبَتَ عَلَى الْجَبَلِ إِلَى أَنْ صَعِدَ النَّبِی صَلَّى اللَّهُ عَلَیهِ وَسَلَّمَ.📒أبو عبد الله محمد بن عمر بن الحسن بن الحسین التیمی الرازی الملقب بفخر الدین الرازی خطیب الری (المتوفى: ۶۰۶هـ)، التفسیر الکبیر أو مفاتیح الغیب، ج ۹، ص ۳۹۸، الناشر: دار إحیاء التراث العربی از فراریان صحنه جنگ، عمر بود؛ البته جزو نخستین فراریان نبود، بالاى کوه ماند تا پیامبر هم به آن‌ها پیوست.▫️اعترافی دیگر از عمرآورده‌اند در دوران خلافتِ عمر، زنى مراجعه کرد و از بُردهاى بیت‌المال خواست که نزد وى بود. همزمان، یکى از دختران عمر نیز وارد شد و از بُردهاى بیت‌المال خواست. عمر به درخواست آن زن جواب مثبت داد؛ ولى خواسته دختر خویش را رد کرد.اطرافیان عمر تعجّب و اعتراض کردند که دختر تو نیز در این بیت‌المال داراى سهم است. چرا او را مأیوس کردى؟ عمر به اعتراض آنها چنین پاسخ داد: «إنَّ أبا هذِهِ ثَبَتَ یَوْمَ اُُحُد وأبا هذِهِ فَرَّ یَومَ اُحُد وَلَمْ یَثْبُتْ.📙شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحدید، ج۱۵، ص۳۲.[آن زن بر دختر من ترجیح و امتیاز دارد؛] زیرا پدر او در جنگ اُحد فرار نکرد و استقامت ورزید؛ ولى پدر دختر من فرار کرد و پایدار نماند.@Sibtayn