گفت «حق داری نبخشی منو!بلیطم سوخته برات دیگه...»گفتم «من خیلی بهت فرصت دادم.خودت سوزوندی همه رو!»یهو از کوره در رفت.گفت «ولی تو که همه‌ی شرایط منو میدونستی بیخود کردی اون‌موقع باهاشون کنار اومدی ولی حالا تحمل نمیکنی!»داشت از من بابت صبوریم حساب پس میگرفت.بهش گفتم «آره، بیخود کردم. اما الان پشیمونم. نه بخاطر تو ها... نه! واسه‌خاطر خودم پشیمونم که همیشه به کمترین‌ها قانع شدم. که اون لحظه‌هایی که باید به خودم اهمیت میدادم، شرایط و احساسات همه برام اولویت بود جز خودم. که خودمو قربانی کردم واسه اینکه مبادا به احساس کسی بخاطر من لطمه بخوره‌...اما دیگه کافیه. من زیادی از خودم زدم تا بقیه زندگی کنن... حالا دیگه نوبتِ منه... میخوام یکم زندگی کنم.»آدما همینن رفیق!اون لحظه‌هایی که بخاطر قلبت، مدام عقلتو خفه میکنی،حواست باشه که بعداً مدیونش نشی...که آدم اگه مدیون خودش بشه، تا آخر عمر نمیتونه توو آینه نگاه کنه...به آینه نگاه کن.دلم میخواد از امروز بخندن دوباره چشمات...کور بشه هرکی که نمیتونه حالِ خوبتو ببینه.⁦⁦⁦♥️⁩@tiecals#سبا_ولیزاده