نمیروم...فقط خودم را از سوتفاهم ها دور میکنمخداحافظی با تو آنقدرها آسان نیستو من دختر شجاعی برای دل بریدن نیستماین راهی هم که آمده‌امراهی نیست که یک شبه بتوانم از آن بازگردم!نمیروم...گوشه و کنار دنیای تو ایستاده‌امو خوشبختی‌ات را با زنی که من نیستم تماشا میکنم.اشک نمی‌ریزیم تا مبادا شوریِ چشم‌هایم،خاطر زندگی‌ات را مکدّر کنداما لبخند هم دیگر به صورتم نمی‌آید...یاد گرفته‌ام قوی باشمو از همه‌ی اینها بیشتر، یاد گرفته‌امکه از اصرار به دوست‌داشتن‌هایی که سهمِ دنیای من نیست،- با هر جان کندنی هم که شده - دست بردارم!همیشه از آدم‌های بازنده بدم می‌آمدو همیشه هم چیزهایی را که دوستشان میداشتمبه زندگی باخته‌ام...حالا از خودم بدم می‌آید، اما نمیروم، تا دستِ کم از تو بدم نیاید...اما دیگر نمی‌گذارم چشم‌هایم حقیقت را نادیده بگیرندنمی‌گذارم هربار که واقعیت، خودش را به صورتم می‌کوبد،با به یادآوردن مهربانی‌هایت، دردهای روحی‌ام التیام یابند...نمیروم؛ اما این‌جا هم نمی‌مانم.در این کلبه‌ی کوچکی که سطر به سطرش رابا تمام احساسم به تو ساخته بودمیک لحظه هم نمی‌مانم.از در و دیوار این پناهگاهِ متروکه، خاطره‌است که می‌بارد.تو را می‌سپارم به دست عشق،چرا که میدانم «عشق »، دست آدمها را به زندگی بند میکند‌...سایه‌ات از سر زندگی کم نشود حضرت تیه‌کال♥️#سبا_ولیزاده