ما عادت کردیم که دلخوری‌هامونو به روی هم نیاریمعادت کردیم که تا دو روز حالمون خوب بوددلیلِ حال بدِ ه

ما عادت کردیم که دلخوری‌هامونو به روی هم نیاریمعادت کردیم که تا دو روز حالمون خوب بوددلیلِ حال بدِ همدیگه بشیمانگار که خوشی به ما آدمای به اصطلاح بالغ نیومده...ما باید توی اوج دوست‌داشتن‌های یواشکی‌مونبین خودمون از قصد سوتفاهم‌هایی رو به وجود بیاریمتا از چشم همدیگه بیفتیم...ما عادت کردیم که درباره‌ی ناراحتیامون حرف نزنیم، عادت کردیم دلگیری طرف مقابلمون رو بندازیم پشت گوش...ما یه وقتایی از شدت ناراحتی یادمون میره این آدمی رو که حالا دلمون نمیخواد ببینیم، یه زمانی برای دیدنش دل توو دلمون نبوده...ما آدم بزرگا که سنی ازمون گذشته، یه موقع‌ها اونقدر نسبت به همه‌چی بی تفاوت میشیم که قهرامون از بچه‌های پنج ساله هم طولانی‌تر میشه...اما تو اینجوری نباش تیه‌کال.من روی تو یه حساب دیگه‌ای باز کردم...تو اهل حرف زدن باش، نه سکوت. با من حرف بزن.حرف زدن یا حتی بحث کردن با تو، بهتر از شنیدن هزارجور قربون صدقه از هرکسی غیرِ توئه...بیا ما هم شبیه آدم بزرگا نباشیم تیه‌کال. بذار قهرامون قد بچه‌های پنج ساله طول بکشه. اینجوری زندگی برامون خیلی آسون‌تر میشه... باور کن!@tiecals#سبا_ولیزاده