امروز دلم میخواست از دختری که روی صندلی اتوبوس کنارم نشسته بود اسم عطرش رو بپرسم و بگم ادکلنش بوی خی

امروز دلم میخواست از دختری که روی صندلی اتوبوس کنارم نشسته بود اسم عطرش رو بپرسم و بگم ادکلنش بوی خیلی خوبی میده؛ اما یادم اومد خوشبوترین عطر دنیا، هرروز روی بدن تو میشینه... یکم بعدش هم یادم اومد تو تنها آدمی هستی که اصلن دوستم نداره و بعد دنیا روی سرم آوار شد.پس عوضش رومو برگردوندمو سرمو چسبوندم به شیشه‌ی اتوبوس و بی‌خیالِ اون دختر و عطرِش، فقط به تو فکر کردم.تمومِ راه، با خودم می‌جنگیدم، عصبانی میشدم و با تو توی خیالاتم بحث میکردم...مدام از خودم میپرسیدم چرا هیچ‌وقت برات کافی نبودم؟ چرا نتونستی منو دوست داشته باشی؟ چرا حالا که میدونم دلت جای دیگه‌ست، از کنارت نمیرم؟ چرا هنوز اجازه میدم سوتفاهم‌های بینمون، منو اسیر کنه توو رویاهای محال...؟اما آخرش از جنگیدن با خودمم خسته شدم. وقتی بعد از کلی تلاش میبینی کسی که دوستش داری، دوستت نداره؛ کلمه‌های قشنگ توی دلت حبس میشن و دنیا رفته رفته از حرفای خوب خالی میشه.از اتوبوس که پیاده شدم، دو تا راه بیشتر نداشتم. یا باید عاشق اولین آدمی میشدم که سر راهم قرار میگرفت و با اون سعی میکردم تورو فراموش کنم، یا با خودم عهد میکردم که بعد از تو دلمو به روی همه ببندم و نسبت به هرکسی بی اعتماد بشم.اما من از بی‌عشق شدن خیلی میترسم. برای همین هم راه سوم رو توی سرم ساختم.تصمیم گرفتم مراقب قلبم باشم و اجازه ندم سیاه بشه. فهمیدم عشق باید توی زمان خودش اتفاق بیفته. بدون اینکه براش دست و پا بزنیم، بدون اینکه به ما احساس ناکافی بودن بده و بدون اینکه آخر قصه از خودمون بپرسیم، واقعا اون‌روزا به این شبا می‌ارزید؟ و سکوت‌مون ما رو جلوی روزای تلف‌شده‌ی عُمرمون شرمنده کنه...@ticallme#سبا_ولیزاده