دیدم به حکم خار به گل ها کتک زدندمُهر سکوت بر دهن قاصدک زدنددیدم لگد به ساقه‌ی امید میزنندشلاق شب به گرده ی خورشید میزننددیدم که گرگ برّه‌ی ما را دریده استدیدم پرنده ی ما را سر بریده استدیدم که بُت به جای خدا تکیه کرده بوددیدم دوباره رونق بازار برده بوددیدم خدا به غربت خود زار می‌گریستدر سوگ خلق به پهنه‌ی رخسار می‌گریستدیدم هر آنچه دیدنش اندوه و ماتم استباز این چه شورش است که در خلق عالم است❥❥❥●●••٠٠@silentgirl78      ٠٠••●●❥❥❥