همیشه در لحظات پایان سال به این فکر می کنیم که در سالی که گذشت به چه چیزهایی رسیده ایم و به چه چیزها

همیشه در لحظات پایان سال به این فکر می کنیم که در سالی که گذشت به چه چیزهایی رسیده ایم و به چه چیزهایی نرسیده ایم در میان این افکار حس عجیبی به نرسیده ها داریم.اساس مسئله ما در نرسیدن به برخی از خواسته هایمان یک چیز است : ما به دنبال اثبات خود به دیگرانیم و در همین پافشاری کاذب ، خیلی از چیزها و گاهی خود را از دست می دهیم.تا زمانی ک تمام افکار و رفتار و گفتار ما در جهت اثبات خود به دیگران است ، در حال هزینه دادن و هزینه کردنیم.نباید در جستجوی مقبولیت و پذیرش دیگران خودمان را گم کنیم.تا زمانی ک در اثبات خود به دیگران هستیم انگار داریم در قایق آنها پارو میزنیم، اینگونه است که مسیر و هدف خود را فدای مسیر و هدف دیگران میکنیم.هیچ چیز در این جهان به اندازه اثبات خود به خودمان به ما قدرت درونی نمی دهد. هر کس میخواد به خط پایان مسابقه برسد تا توجه دیگران را جلب کند مسابقه را باخته است. بیاییم از اثبات خود به دیگران دست برداریم تا به خود آزادی را هدیه کنیم.گاهی لازم است به خودتان یادآوری کنید مجبور نیستید کسی باشید که دیگران میخواهند،نیازی نیست وانمود کنیم فردی هستیم که در حقیقت نیستیم.کافی است خودمان باشیمدر درون ما هر آنچه که هستیم برای خودمان قابل اثبات است. دیگران هم به دنبال اثبات خودشان به بقیه اند.پس چرا خود را در این چرخه معیوب بیندازیم.گاهی اوقات ما سعی می کنیم به دیگران نشان دهیم که بی نقص هستیم و امید داریم که توسط همه دوست داشته شویم اما حقیقت این است که ما نمی توانیم همه را راضی نگه داریم بنابراین احساس شکست و ضعف می کنیم.وقتی ما آنچه هستیم را با تمام ضعف هات و کاستی هایمان در آغوش بگیریم و تصمیم بگیریم خودمان باشیم آنگاه ارتباطات بهتر ، شاد و موفقیت واقعی را درک خواهیم کرد. ما در اثبات خودمان به خودمان پیروزیم.حسین طاهری پایان سال ۱۴۰۰@SilentMaleka