تو در قلب من زندگی می کردی. عزیز بودی و بسیار نزدیک. در تنم جان داشتی. همه جا و هر لحظه و با هر تپش، تورا درونم حس می کردم و همراهم بودی. نمی‌دانم خانه ات را دوست نداشتی؟ خانه ی بهتری میخواستی؟ فکر می کردی کسی بهتر و بیشتر و قشنگ تر از من دوستت خواهد داشت؟ نمی‌دانم.. اما قلب مرا که شکستی، خانه ی خودت بود که خراب شد..#سیمین_صالحی