از تمام آدم هایی که مرا پیر و خسته و شکسته می‌کنند به تو پناه آورده ام. از آنهایی که جلوی نور را می‌

از تمام آدم هایی که مرا پیر و خسته و شکسته می‌کنند به تو پناه آورده ام. از آنهایی که جلوی نور را می‌گیرند و زندگی ام را سیاه و تاریک می‌کنند گریخته ام و تورا انتخاب کرده ام که ماه شبهای تاریکم و خورشید روزهای ابری و کبود من شده ای. من با تو در قله ایستاده ام و چه کوچک میبینم آنهایی را که می‌خواستند من ته دره سقوط کنم. در بِزَنگاهی که دستم را گرفتی ، بلندم کردی و تمام مهر و نوازشت را روی زخم هایم ریختی. تو بال پرواز من شدی. با تو پرواز میکنم و آنقدر از آدم ها دور شده ام که جز یک نقطه ی محو و کمرنگ ، هیچ چیز دیگری از آنها پیدا نیست. اوج میگیرم و رها شده ام در وسعتِ زلالِ آبیِ آفتابیِ عشق تو. دست هیچکس به من نمی‌رسد و من در کنار تو، امن ترین جای دنیا ، زندگی میکنم.#سیمین_صالحی