در سکوت آشپزخانه کیک می پزم. نه فقط برای خوردن... برای آفریدنِ لحظه هایی خوشمزه.. کیک فقط یک دسر نیس

در سکوت آشپزخانه کیک می پزم. نه فقط برای خوردن... برای آفریدنِ لحظه هایی خوشمزه.. کیک فقط یک دسر نیست. یک داستان است. قدم به قدم تا رسیدن به شیرینیِ لحظه ها.. از هم زدنِ آرد و تخم مرغ تا بوی خوشِ پایانِ یک روزِ دلنشین. بعضی روزها را باید با کیک آغاز کرد. روزهایی که زندگی ، شیرینی می‌خواهد نه دلیل. شاید دنیا تلخ باشد اما من بلدم چطور از دل آن ، یک کیک شیرین بیرون بیاورم. بوی کیک که از فر بیرون زد ، فهمیدم بعضی حس ها زبان نمی‌خواهند. عطر دارند. وقتی بوی کیک بلند می شود ، انگار خانه شعر میخواند. آهسته ، شیرین ، پر از خاطره. آرام آرام می پزد. مثل عشق. نه یکباره ، نه خام ، نه شتاب زده. کیک یعنی صبوری. یعنی باورِ اینکه چیزهای خوب زمان می‌خواهند. هر تکه اش قصه ای ست از قند و امید و هر لایه اش داستانی از دست های عاشق. لبخندِ کسی که اولین تکه را می چِشد ، تمام خستگی ام را می بَرد.#سیمین_صالحی