میان خاک سر از آسمان در آوردیمچقدر قمری بی آشیان در آوردیم وجب وجب تن این خاک مرده را کندیمچقدر خاطر

میان خاک سر از آسمان در آوردیمچقدر قمری بی آشیان در آوردیم وجب وجب تن این خاک مرده را کندیمچقدر خاطره ی نیمه جان در آوردیم چقدر چفیه و پوتین و مهر و انگشترچقدر آینه و شمعدان در آوردیم لبان سوخته ات را شبانه از دل خاکدرست موسم خرما پزان در آوردیم به زیر خاک به خاکستری رضا بودیمعجیب بود که آتشفشان در آوردیم به حیرتیم که ای خاک پیر با برکتچقدر از دل سنگت جوان در آوردیم چقدر خیره به دنبال ارغوان گشتیمزخاک تیره ولی استخوان در آوردیم شما حماسه سرودید و ما به نام شمافقط ترانه سرودیم - نان  در آوردیم - برای این که بگوییم با شما بودیمچقدر از خودمان داستان در آوردیم * به بازی اش نگرفتند و ما چه بازی هابرای این سر بی خانمان در آوردیم و آب های جهان تا از آسیاب افتادقلم به دست شدیم و زبان در آوردیم✍️سعید بیابانکی @Sina_bank