مشکل اصلی جماعت ارزشی دقیقا همان چیزی است که جیمز موریه ۲۰۰ سال قبل نوشت. ارزشی جماعت همیشه توان خود

مشکل اصلی جماعت ارزشی دقیقا همان چیزی است که جیمز موریه ۲۰۰ سال قبل نوشت. ارزشی جماعت همیشه توان خودی را چیزی فراتر از آنچه واقعا هست می‌پنداشت و توهم مدیریت جهانی گریبانش را هرگز رها نکرد. جنگ ۳۹ روزه هم نه تنها دوای این درد نشد که عمق توهمات را بيشتر کرد. حضرات دیگر واقعا باورشان شده بود که ابرقدرت چهارم جهان هستند و می‌توانند نظم منطقه‌ای و جهانی را یک تنه تغییر دهند. طبیعتا در نگاه چنین متوهمانی شکست معنایی ندارد مگر آنکه امثال ظريف و عراقچی و قالیباف و پزشکیان خیانت کرده و دست قدرتمند 💪 نیروهای مسلح را بسته باشند! تصرف علی‌الطاهر در مقابل آنچه می‌توانست بر سر حزب‌الله آید واقعا اتفاق بزرگی نیست اما این توهم که ما به پشت خیمه‌های معاویه رسیده بودیم تا آنکه سر و کله عراقچی و قالیباف پیدا شد نظام را به سمتی برد که با نابودی تفاهم‌نامه، وضعیت کشور را به اینجا برساند. در حالی که در جهان واقعی، این اسرائیل بود که به پشت خیمه‌ها رسیده بود و ترامپ با یک بازی بد سیاسی، آتش‌بس را به او تحمیل کرده و توهم پیروزی مطلق را به ایران تزریق کرد.