💢افزایش شکاف‌های اجتماعی در سایه محدودیت دسترسی به اینترنت🔹در روزهای گذشته توئیتی منتشر شد که نشان می‌داد سهم اندروید از ترافیک اینترنت ۲۵٪ افت و آیفون ۱۸۰٪ رشد داشته است.🔸معنای این اعداد آن است که کاربران اندرویدی (که اکثریت قریب به اتفاق طبقات پایین و متوسط را تشکیل می‌دهند)، حساسیت بیشتری به هزینه‌های اینترنت و فیلترشکن اعم ازکانفیگ و VPN دارند. در مقابل، دارندگان آیفون، که اغلب از طبقات بالاتر اقتصادی هستند، قدرت خرید بالاتری برای «اینترنت پرو» و یا روش‌های دور زدن فیلترینگ دارند و در این مدت توانسته‌اند بیشتر به اینترنت متصل شوند.🔹در عصر حاضر، اینترنت نقش محوری در زندگی روزمره مردم و امکان رشد آن‌ها ایجاد می‌کند. بنابراین تداوم وضعیت فعلی منجر به تشدید شکاف دیجیتال و شکاف طبقاتی خواهد شد و بر امکان تحرک اجتماعی میان طبقات مختلف اثر خواهد گذاشت.🔻نابرابری دیجیتال؛ تهدیدی برای تحرک اجتماعیتحرک اجتماعی، یعنی امکان حرکت افراد از طبقه پایین به طبقات بالاتر از طریق آموزش، کار، شبکه‌سازی و کسب مهارت، در دنیای امروز به شدت به اینترنت وابسته است:▪️ آموزش و مهارت‌آموزی: طبقات محروم برای دسترسی به منابع آموزشی رایگان (یوتیوب، کانال‌های تلگرامی، کلاس‌های آنلاین) به اینترنت نیاز دارند. خروج آنها از فضای آنلاین، شکاف آموزشی را عمیق‌تر می‌کند. فرزندان این طبقات از فرصت‌های یادگیری محروم می‌شوند و چرخه فقر تداوم می‌یابد. حال آن که دسترسی به اینترنت می‌تواند فرصتی برای تحرک اجتماعی و خروج از این چرخه معیوب باشد.▪️ اشتغال و کارآفرینی: بسیاری از مشاغل خُرد و فریلنسینگ (فروش آنلاین، خدمات دیجیتال و ...) برای طبقات پایین منبع درآمد بوده‌اند. خروج از آنلاین، این درها را می‌بندد. گزارش‌ها نشان می‌دهد قطعی و محدودیت اینترنت بر معیشت و درآمد حدود ۱۰ میلیون نفر که عمدتاً از طبقات متوسط و پایین هستند، تأثیر می‌گذارد. محدودیت دسترسی به اینترنت عملا فرصت‌های رشد اقتصادی را برای این طبقات کمتر از گذشته خواهد کرد.▪️ شبکه‌سازی و اطلاعات: اینترنت ابزاری برای آگاهی از فرصت‌های شغلی و همچنین برقراری ارتباط و شبکه‌سازی است. محرومیت طبقات پایین از این ابزار، آنها را منزوی‌تر و بدون صدای جمعی می‌کند و قدرت چانه‌زنی اجتماعی-اقتصادی‌شان را کاهش می‌دهد.🔸در نتیجه، با محدود شدن دسترسی طبقات پایین به اینترنت، شکاف اقتصادی تشدید خواهد شد؛ طبقات بالا با دسترسی بهتر، فرصت‌های بیشتری کسب می‌کنند (تحصیل بهتر، درآمد بالاتر، شبکه قوی‌تر)، در حالی که محرومان در پایین‌تر ماندن تثبیت می‌شوند.🔻اینترنت نابرابر، آینده نابرابر🔹طبقات محروم در ایران، پیش از این هم با چالش‌هایی نظیر تورم، بیکاری و نابرابری آموزشی دست و پنجه نرم می‌کردند. اینترنت قبلاً یک «بالابر اجتماعی» نسبی بود که به آنها اجازه می‌داد بخشی از این شکاف‌ها را جبران کنند (مثلاً یادگیری مهارت از محتوای رایگان). حالا این «بالابر اجتماعی» عملا از آن‌ها گرفته شده است.🔸این نابرابری دیجیتال، نابرابری‌های موجود را تشدید می‌کند. زنان خانه‌دار، جوانان بدون شغل ثابت و روستاییان بیشترین آسیب را می‌بینند. اگر این روند ادامه یابد، ایران با «شکافت دیجیتال طبقاتی» عمیق‌تری روبرو می‌شود. اقتصاد دانش‌بنیان و نوآوری نیازمند نیروی انسانی گسترده با دسترسی برابر است، نه فقط نخبگان با توان مالی خوب. تحرک اجتماعی پایین، منجر به انجماد طبقاتی، افزایش تنش‌های اجتماعی و مهاجرت نخبگان و نیروی کار می‌شود.🔹این آمار نشان می‌دهد اگر اینترنت از حق عمومی به امتیاز طبقاتی تبدیل شود، جامعه نه تنها عادلانه‌تر نمی‌شود، بلکه عقب‌ماندگی‌اش نهادی می‌گردد. بازگرداندن دسترسی برابر و ارزان، نه به عنوان رفاه، بلکه به عنوان پیش‌شرط تحرک اجتماعی و پیشرفت جمعی، ضروری است.❇️کانال تحلیل شبکه‌های اجتماعی مجازی📲@socialMediaAnalysis