‍ 🔰ایرانِ تمام چادری و روسری، ممکن نیست✍️ مجتبا نجفی احکام صادرشده برای اعضای پرونده "عمارت روبرو" مایه وهن نهاد قضاست که نه "خانه عدالت"، که خانه قساوت شده. برای "هیوا سیفی‌زاده" خواننده‌ای که جرمش خواندن ابیاتی از سعدی بوده اتهام ترویج فساد ‌و فحشا زده و چهار سال حکم بریده‌اند. برای هومن معمارپناهی مدیر عمارت روبرو ده سال  و‌ برای  غزل نهانی مدیر روابط‌عمومی عمارت روبرو هفت سال زندان بریده‌اند. این احکام و این اعداد در ساختار گفتمان "انتقام"اند. اگر این گفتمان در عرصه جنگ برای جبران حذف سران، کار نمی‌کند اما در عرصه داخلی برای شهروندانی بی دفاع در برابر سلطه حاکم به روز و کارآمد است‌. حکمی که برای هیوا سیفی زاده بریده‌اند، شلاقی که برای پرستو احمدی تدارک دیده‌اند، همه در راستای انتقام از پیروزی جنبش زن، زندگی، آزادی بر ساختار یکسان‌ساز تمامیت‌خواه است و‌ بدا به حال نظامی که با مردم خودش ستیز کند و خواننده بی‌حجاب لبنانی را در میدان شهر تکریم کند و خواننده بی‌حجاب ایرانی را تنبیه. از این همه تناقض نمی‌میرید؟ قانون‌ها کاغذپاره شده، تنبیه‌ها هر چه بیشتر شهر از منظر پوشش رنگارنگ و چه تصویرهای زیبایی از همزیستی محجبه و بی‌حجاب مخابره می‌شود و این پیام را به حاکم می‌دهد، اگر پای شما در میان نباشد مردم راه زیستن در صلح و آشتی را بلدند.از زندان تا شلاق، احکام ننگین قرون وسطایی برای انتقام از پوشش آزاد است. پیروزی هر چند ناتمام این جنبش، محصول مقاومت مدنی شهروندان بود و نشان داد هر جا عاملیت داخلی با حفظ اصل پیوستگی و گستردگی، برجسته شود، برنده در نهایت  شهروندانی‌اند که به درستی فریاد زدند "حجاب اختیاری حق زن ایرانی" و زمانی دیدند که این حق را نه لایحه دولت نه طرح مجلس به آنها می‌دهد و خیابان‌ها انباشته از گشت‌های ارشاد سرکوبگر است، خود روسری از سر برداشتند تا فراتر از اصل حجاب اختیاری به زور "‌نه" بگویند و "زن، زندگی، آزادی" نقطه اوج نه‌های انباشته حاصل مقاومت شهروندی در برابر گفتمان زور  و اجبار بود، هزینه‌اش سنگین اما دستاوردش برگشت ناپذیر.و مضحک‌تر از همه اینها کسانی هستند که  می‌خواهند این پیروزی تاریخی را به هیچ انگارند در حالی که عاقلان می‌دانند چه تحول بزرگ تاریخی رخ داده و اگر قصد قدرت این است با خفه کردن پرستو احمدی و هیوا سیفی‌زاده، این مسیر را مسدود کند  آب در هاون می‌کوبد، چرا که مساله نه افراد که یک جنبش و یک گفتمان است که قدرتش نه به زور نهاد حاکم ظالم، نه بمب و تفنگ متجاوز خارجی که بر شبکه‌های متنوع شهروندی پراکنده در سراسر کشور استوار شده و اگر اینها را خفه کنید صداهای دیگر بلند خواهند شد و اگر هنوز نفهمیده‌اید "آسمونشم بگیری، این پرنده مردنی نیست" یعنی همچنان در جهلید و هر چیزی در این مملکت برگشت‌پذیر باشد، ایران تمام چادری و روسری، برگشت پذیر نیست.#زن_زندگی_آزادی#نه_به_پوشش_اجباری#آواز_زنان#هیوا_سیفی_زاده#جامعه‌شناسی_تفسیری_پرگمتیستی #جامعه‌شناسی_زنان