والآنالهمّ تراكم ثلجاً في باب القلبالقهر تجمع مرضاً بين مفاصلي الوهنىحزني يتصبب فوقي طيناً يثقلنيوأك

والآنالهمّ تراكم ثلجاً في باب القلبالقهر تجمع مرضاً بين مفاصلي الوهنىحزني يتصبب فوقي طيناً يثقلنيوأكابر كي أحبس دمعي يخنقني..و اکنونغم، به‌‌سان برف بر دروازه‌‌ی دلم انباشته شدو رنج، چونان مرضی میان مفاصل سست و ناتوانم جمع شداندوهم، بر سرم گِل می‌‌ریزد، و بر من سنگینی می‌‌کندمغرورانه اشکم را پنهان می‌‌کنم و نفسم می‌‌گیرد..من قصيدة "دون كيشوت الأخيرة"ممدوح عدوانمحبوبه افشاریديگر اشعار اين شاعر سوري را از اينجا بخوانيد:http://bit.ly/2FCb3Zt@sodqaihaa