۳. كل عامٍ وأنت حبيبتي..هذه هي الكلمات الأربع..التي سألفها بشريطٍ من القصبوأرسلها إليك ليلة رأس السن

۳. كل عامٍ وأنت حبيبتي..هذه هي الكلمات الأربع..التي سألفها بشريطٍ من القصبوأرسلها إليك ليلة رأس السنه.كل البطاقات التي يبيعونها في المكتباتلا تقول ما أريده..وكل الرسوم التي عليها..من شموعٍ.. وأجراسٍ.. وأشجارٍ.. وكراتثلج..وأطفالٍ.. وملائكه..لا تناسبني..إنني لا أرتاح للبطاقات الجاهزه..ولا للقصائد الجاهزه..ولا للتمنيات التي برسم التصديرفهي كلها مطبوعة في باريس، أو لندن،أو أمستردام..ومكتوبةٌ بالفرنسية، أو الانكليزية..لتصلح لكل المناسباتوأنت لست امرأة المناسبات..بل أنت المرأة التي أحبها..أنت هذا الوجع اليومي..الذي لا يقال ببطاقات المعايده..ولا يقال بالحروف اللاتينيه...ولا يقال بالمراسله..وإنما يقال عندما تدق الساعة منتصف الليل..وتدخلين كالسمكة إلى مياهي الدافئه..وتستحمين هناك..ويسافر فمي في غابات شعرك الغجريويستوطن هناك..۳. همه‌ساله محبوب من باشیهمان چهار کلمه‌ای‌ستکه آن‌ را با روبانی می‌پیچمو در شب سال نو برایت می‌فرستمچرا که تمام کارت‌‌پستال‌‌ها در تمام کتابفروشی‌ها آنچه را که مقصود من است نمی‌گویندو هیچ‌یک از تصاویرشان،شمع‌ها، زنگوله‌ها، درختان، گلوله‌های برفی، بچه‌ها و فرشتگانمناسب من نیستندنه کارت‌پستال‌های آماده به درد من می‌خورند...و نه شعرهای آماده...و نه هیچ‌یک از آرزوهایی که برای نوشتن در آغاز نامه‌هادر پاریس یا لندن یا آمستردام چاپ می‌شوندو به فرانسوی و انگلیسی نوشته می‌شوندتا در تمام مناسبت‌ها به‌کارگرفته‌شوند...چرا که تو زنِ مناسبت‌ها نیستی...تو آن زنی هستی که دوستش می‌دارمهمین درد هرروزه‌امکه نه در کارت‌های تبریک گفته می‌شودو نه با حروف لاتین نوشته می‌شود و نه در نامه‌ها...آن حرف را تنها وقتی می‌توان گفتکه ساعت نیمه‌شب به صدا دربیایدو تو چون ماهی‌ به آب‌های گرم من دربیاییو آنجا آب‌تنی کنیو دهانم به جنگل‌های موهای کولی‌وارت سفر کندو همانجا بماند‌...نزار قبانيزهرا یکتا@sodqaihaa