من عاشق لبخندهایت نبودم؛آن‌ها را همه دوست داشتند.من عاشق اندوهی شدم که پشت لبخند پنهان بود.عاشق آن س

من عاشق لبخندهایت نبودم؛آن‌ها را همه دوست داشتند.من عاشق اندوهی شدم که پشت لبخند پنهان بود.عاشق آن سکوت که هیچ‌کس حوصله‌ی شنیدنش را نداشت.عاشق آن خستگی عمیقی که در چشم‌هایت لانه کرده بود؛گویا سال‌ها بود که زندگی، آرام‌آرام از شانه‌هایت بالا رفته و بر روحت سنگینی می‌کرد.