گفتگو با استادفصل سوم#قسمت_سوم-- شما در کاشان بار آمده‌اید. همه را به باغ و خانه نمانده‌اید. پا برون نهاده‌اید. به دشت و کوه رفته‌اید. بیابان در نورده‌اید. پراکندگی سنگ‌ها دیده‌اید. و پیچ و خم نابرابر رودها. به ابرهای درهم خیره شده‌اید. و کوه‌های خرد و بزرگ._ در دشت کاشان به Phyllotaxie رو کرده‌ام. و به «تناسبات طلایی» رسیده‌ام. در بیابان کاشان تکرار اشیا را در سراب شنیده‌ام. در آب رودها درخت واژگون دیده‌ام. به اندام حشرات خیره شده‌ام، و دریغا، بی‌شمار پرنده به تیر از پا درآورده‌ام و به کالبدشان و نقش و نگار بالشان چشم دوخته‌ام. بسا پرواز قرینه آخرین مرغان مهاجر را نگریسته‌ام. در هندسه شیرین خانه زنبورعسل حیرت را چشیده‌ام. بعدها، در کریستال تأمل کرده‌ام. در فیزیک و شیمی قرینه‌ها را جسته‌ام. -- به تئوری «کربن بی‌قرینه» لوبل رسیده‌اید؟_ رسیده‌ام.-- و پاستور را شنیده‌اید که از «بی‌قرینگی ذره‌ای» سخن می‌راند._شنیده‌ام. و پی‌یر کوری این را به گوشم خوانده‌‌است: «بی‌قرینگی است که پدیده می‌آفریند.» نمود فیزیکی صورت نمی‌یابد مگر آن که تعادلی برهم خورد. -- پاستور می‌گوید: «عالم مجموعه‌ای است بی‌قرینه. و من پذیرفته‌ام که زندگی، به گونه‌ای که خود به ما می‌نماید، کارکرد بی‌قرینگی عالم و نتایجی است که همراه دارد.» پاستور سیر نور خورشید را بی‌قرینه می‌بیند. و این گمان را به خود راه می‌دهد که نیروی مغناطیسی زمین و تضاد میان دو قطب آهنربا و نیز دو نیروی برق مثبت و منفی حاصل کنش‌ها و جنبش‌های بی‌قرینه باشد.کتاب: #اطاق_آبی#سهراب_سپهری@Sohrab_Sepehrei