✅ به مناسبت سالگرد ارتحال حضرت استاد مهندسی (قدس سره)❇️ مردی که جز خدا نمی‌خواست🔹نوشتن درباره حضرت استاد محمدمهدی مهندسی (قدّس الله نفسه الزکیة) آسان نیست؛ سنخیتی می‌طلبد، معرفتی می‌خواهد، شجاعتی لازم دارد و توانی که هیچ‌یک را در خود نمی‌بینم. اما چه کنم که باید نوشت و اندک وظیفه خویش را در حق آن استاد الهی به‌جا آورد.🔸حضرت استاد مهندسی، صرفاً عالم نبود؛ او مرد عشق بود. گویی روزی بارقه‌ای از عشق الهی بر جانش درخشید و جذبه‌ای از عالم قرب، او را از خود ربود. از آن لحظه، دیگر نه دنیا در چشمش منزل بود و نه حتی بهشت، مقصد. برای او، بهشت اگر مطلوب بود، از آن رو بود که بوی محبوب می‌داد، و دنیا اگر بی‌ارزش بود، از آن رو که حجاب محبوب می‌شد. برای او دینی جز محبوب نبود و محبوبش، تنها و تنها و تنها خدا بود. اگر از دنیا روی برمی‌گرداند، نه از سر زهد عامیانه، بلکه چون خدا آن را ناچیز شمرده بود؛ و اگر از آخرت سخن می‌گفت، نه به شوق نعمت‌هایش، بلکه چون آن را جلوه‌ای از کرامت محبوب می‌دید. میزان حب و بغض او، حب و بغض الهی بود؛ هرچه رنگ خدا داشت، برایش عزیز بود و هرچه از او دور می‌کرد، حقیر. از همین رو، عشق به پیامبر اعظم و اهل‌بیت عصمت و طهارت علیهم‌السلام در وجودش مسیر عشق به خدا، بلکه عین عشق به خدا بود.🔹در نگاه استاد، عالَم، تجلّی حضرت حق بود و چیزی را بریده از خدا نمی‌دید. تمام درس و بحثش شرح و تفسیر این حقیقت بود. موجودات برای او مقصد نبودند؛ آیات و مظاهر بودند. هر ذره، نشانی از او بود و هر قدم، سفری به سوی او.🔸راز سلوک استاد معرفت نفس بود. راه خدا را از راه نفس می‌پیمود؛ زیرا می‌دانست تا حجاب نفس کنار نرود، جمال محبوب آشکار نمی‌شود. تهذیب نفس، مراقبه، محاسبه، آراستن به فضایل و گریختن از رذایل، برای او برنامه‌ای اخلاقی نبود؛ آیین ملاقات بود. نه از بیم دوزخ می‌کوشید و نه به طمع بهشت؛ بلکه تنها برای آنکه محبوبش چنین می‌خواست. اخلاص، اخلاص، اخلاص چنان در جانش ریشه دوانده بود که دیگر در افق نگاهش جز رضای خدا، جز وجه خدا، جز لقای خدا و جز فناء در خدا، چیزی دیده نمی‌شد.🔹استاد، ذکر را تنفس روح می‌دانست و غفلت را خفگی جان. باور داشت که غفلت از خدا، همان گم کردن خویشتن است و سخت‌ ترین عذاب عاشق، آتش فراق است و احساس دوری از محبوب. از همین رو، همه همّ خویش را مصروف آن می‌کرد تا هیچ حجابی میان دل و حضرت دوست باقی نماند.🔸شاید اگر بخواهم حضرت استاد مهندسی (رضوان الله علیه) را در یک جمله توصیف کنم، باید بگویم:او از آنان بود که از همه چیز به سوی خدا می‌گریخت، در همه چیز خدا را می‌دید و جز خدا هیچ نمی‌خواست.استاد عزیزتر از جان...آمدی خدا را نشان دادیبه سوی او بازگشتی✍وحید واحدجوان۲۶ تیر ۱۴۰۵@sokhanerfan