تا ۱۰۰ سال دیگر، یعنی در سال ۱۵۰۵، همه ما در کنار دوستان و اعضای خانواده‌مان زیر خاک خواهیم بود.رو

تا ۱۰۰ سال دیگر، یعنی در سال ۱۵۰۵، همه ما در کنار دوستان و اعضای خانواده‌مان زیر خاک خواهیم بود.روی سنگ‌قبرها (از راست به چپ): بهترین دوست | پدر | مادر | برادر | خواهر | دوستتا ۲۰۰ سال دیگر، یعنی در سال ۱۶۰۵، دیگر هیچ‌کس به یاد نخواهد آورد که ما روزی وجود داشته‌ایم.»روی سنگ: ما اینجا بودیمحتی نوه‌ها و نسل‌های بعد از ما هم ما را به یاد نخواهند آورد.»۳۰۰ سال دیگر نامت، چهره‌ات، صدایت… کاملاً از بین خواهد رفت.روی دفترچه: نام چهره صداهیچ ردی از اینکه ما اینجا بوده‌ایم، باقی نخواهد ماند. هیچ‌کس دستاوردها و شکست‌های شما را به یاد نخواهد آورد.روی تابلو: اقامتگاههر چیزی که نگران آن هستید مهم نخواهد بود… نه حتی افرادی که امروز از آنها می‌ترسید قضاوت شوندچون یعنی ما تمام این مدت آزاد بودیم.این فکر ترسناکی است. اما در عین حال رهایی‌بخش هم هست.متن‌های داخل تصویر تاریک: چه می‌شود اگر کافی نباشد شکست قضاوت پشیمانیشاید زندگی هرگز برای به یاد ماندن نبود. فقط برای زیستن بوده.روی تابلو: نه برای به یاد ماندن، بلکه برای بودن در اینجا. ♡