من مامانمو خیلی دوست دارم. برام یه آدم خاصه. یه زنِ خیلی قوی. مادری که قشنگیش توی صداشه. توی نگاهش. توی چای دم کردنش که:  "بیا بشین یه چای باهم بخوریم".توی آشپزی کردنش که غذاهاش طعم بهشت می‌ده....توی آروم راه رفتنش. حرف زدنش وقتی هنوزم نصیحتم می‌کنه و من عشق می‌کنم...همیشه نگرانشم. نه برای اینکه می‌ترسم مراقب خودش نباشه، نه!برای اینکه می‌ترسم کسی از گل نازکتر بهش بگه و مامانم مثل همیشه سکوت کنه.می‌ترسم خسته بشه، درد بکشه، غصه بخوره، اشک بریزه و مثل همیشه سکوت کنه.من همیشه به مامانم نیاز دارم.‌ به دستاش، به حرفاش، به مهرش و حتی به یه فنجون چای تازه دمش.مامان قشنگم؛ مامان خاصم؛ من با نفس‌های تو زنده‌ام. بمون برامون تا دنیا با همه‌ی تلخی‌هاش برامون پر از حس خوب باشه.#ثریا_قنبری_عدیوی