..میانه زمستانی که گذشت با عباس هدایتی دیداری داشتم و گفت‌و‌گویی.پرسیدم آیا زمان آن نرسیده که بنشینی

..میانه زمستانی که گذشت با عباس هدایتی دیداری داشتم و گفت‌و‌گویی.پرسیدم آیا زمان آن نرسیده که بنشینیم و این غزل سعدی را حسابی بکاویم که مگر آدمی نبودیم که اسیر دیو ماندیم؟ بیا و از شرافت تن آدمی بگو به پاس انسان‌های نادیده‌ای که بی‌گناه و به اجبار کوچیدند...تا به خود بجنبیم اواخر زمستان نیز شاهد کوچیدن برخی دیگر بودیم به جرم همسایگی؛ خانه و کاشانه و جان عزیزانشان رفت و ندانستیم چه رازی‌ست که هر بار بهار با عزای دل ما می‌آید.و هنوز در خاطرمان هست زمستانی که گذشت.شگفت زمستانی بود؛ شاید بسی ناجوانمردانه‌ سردتر از زمستانِ اخوان.اینک اما در این گرمای جگرسوز بار دیگر برخاسته‌ایم تا در برابر سعدی بنشینم؛ شاید این‌بار بخواهیم که بشنویم، درک کنیم، و جهان‌مان دیگر شود.گفت‌وگوی من و دکتر هدایتی حالا در حال ثمر دادن است.دوشنبه ۱۶ شهریور؛در کارگاهی یک‌روزه،دور هم جمع می‌شویم تا از سعدی بیاموزیم که چرا "تن آدمی شریف است به جان آدمیت"؟شناسه تلگرامی ثبت‌نام👇👇@sorooshemowlana#سروش_مولانا