.سرد و سنگین بیایی اگر،چاره چیست؟جز اینکه با تمام شاخه‌هایم شکست را بپذیرممنی که شانه‌های بسیارم را برای تنها گریستن‌های بسیارم نیاز دارمزمستانِ کوچک من!که شبیه تمام فصل‌های دیگرم سردیو بی‌تفاوتی‌‌ات چون دانه‌های کوچک برف تکثیر می‌شود،آیا قلب من سزاوار مهربانیِ بیشتری نبود؟قلبی که از دیدنت می‌لرزید از ندیدنت می‌لرزیدو چون سرزمین زلزله‌خیزی معلوم بودسرانجام از روی نقشه محو خواهد شدزمستان عزیز من!که با این‌همه برفِ بارانده در سینه‌امهرشب آغازِ حکومتِ یک فصلِ سرد را اعلام می‌کنیو هرصبحدست‌هایت را که روی قلبم می‌گذاری،آفتاب ظهر مردادچشم‌هایت را می‌زند، زمستان عزیز من! که ایمانم را به لباس‌های گرمم به سُخره می‌گیریو در همان‌حال آغوشت را دریغ می‌کنی از من،لااقل به خوابم که می‌آییبا آغوشت بیا،برای برگشتن شتاب نکن،و ـ چه اشکالی دارد اصلاً؟ خواب است دیگر! ـگاهی جا بمان؛فکر کن خواب بوده‎‌ایفکر کن خواب دیده‌ایفکر کن خواب مانده‌ای.#لیلا_کردبچه🍀 @soroude_sargardan