نشسته‌ایم؛ تبرها به دوش و بی‌تصمیمبُتِ بزرگ، کسی نیست غیرِ ابراهیمدمیده صبح، ولی در سکوتِ گورستانبها

نشسته‌ایم؛ تبرها به دوش و بی‌تصمیمبُتِ بزرگ، کسی نیست غیرِ ابراهیمدمیده صبح، ولی در سکوتِ گورستانبهار آمده با بخشنامه‌ی تقویم!چه دیده در ازل، ابلیسِ عاشق ملعوندر آدمی؛ که نکرده‌ست تا کنون تعظیم؟نمانده بر سرِ گردن سری و می‌رقصدنسیمِ خاطره‌ در بُهتِ بیرقِ تسليمبگو چرا وسط قصه، خوابمان بُرده‌ست؟کدام حکمتِ پنهان؟ خدا! خدایِ کریم!یکی‌ست معنیِ نفرین وآفرینِ جهانچه بود جشنِ تولّد؟ مراسمِ ترحیم...#عبدالحمید_ضیایی🍀 @soroude_sargardan