شگفتا! وقتی که بود نمی دیدم،وقتی می‌خواند نمی شنیدم...وقتی دیدم که نبود...وقتی شنیدم که نخواند...!چه غم انگیز است که وقتی چشمه ای سرد و زلال،در برابرت، می جوشد و می خواند و می نالد،تشنه آتش باشی و نه آب...و چشمه که خشکید، ...تو تشنه آب گردی و نه تشنه آتش، و بعد ِعمری گداختناز غم ِنبودن کسی که، تا بود،از غم نبودن تو می‌گداخت. #علی_شریعتی #کویر_علی_شریعتی #کویریات#عبدالکریم_سروش#سروش_دباغ