." اوقات خوش آن بود که با دوست بسر شد". این روزها در سفر اروپا هستم‌. دیروز، مجالی دست داد و در یکی از کافی شاپ های ایرانی شهر لندن که بوی حافظ و شهر شیراز از آن به مشام می رسد، با محمد رهبر نشستیم و چند ساعتی با هم گفتگو کردیم. دیدار مغتنمی بود؛ از سیاست و ادبیات و شعر و خواندن و نوشتن.... گفتیم و شنیدیم.محمد عزیز، در روزهای ابتدایی جنگ چهل روزه، جسارت و حریت تحسین بر انگیزی از خود به خرج داد و از رسانهٔ "ایران اینترنشنال" جدا شد؛ رسانه ای که دست کم طی جنگ ۱۲ روزه و جنگ چهل روزه، سوگمندانه دوغ و دوشاب را با هم قاطی کرد، دروغ و جعل را در کار آورد و در برساختن و تقویت روایتی که دلمشغول قبح زدایی از جنگ بود، چنانکه در جستار" جنگ، روایت سازی و انسداد سیاسی" آوردم، نقش زیادی ایفا کرد و کارنامهٔ ضد میهنی تلخ و تکان دهنده ای از خود بر جای نهاد. افزون بر این، برخی از کارمندان فارسی زبان این رسانه، در روزهایی که ز منجنیق فلک سنگ فتنه می بارید و بر سر هموطنان شان در داخل کشور از آسمان موشک می بارید و مجروح و کشته می شدند، روبروی نخست وزیری که توسط دادگاه بین المللی جنایتکار جنگی خوانده شده، نشستند و با لبخندی بر لب و زبان بدنی که بوی رضایت و خوشحالی میداد، با مسئول اصلی تجاوز به آب و خاک کشورشان، مصاحبه کردند و‌ تشت رسوایی شان از بام بر افتاد و‌ پیش چشم خلایق قرار گرفت.من اگر بجای این جماعتی بودم که در کار توجیه جنایت مدرسهٔ میناب و رفع و رجوع تجاوز آشکار اسراییل و امریکا به خاک کشورشان طی یکسال گذشته بر آمدند، همهٔ کاسه کوسه ها را بر سر جمهوری اسلامی شکستند و از گل نازک تر به دشمن آب و‌خاک شان نگفتند، از فرط خجالت آب می شدم و شرم می کردم. بگذریم از اینکه برخی از همین اهالی رسانهٔ یاد شده، با مستمسک قرار دادن خون پاک جوانان عزیزی که سوگمندانه و به ناحق در دیماه سال گذشته بر زمین ریخته شد، بی حساب و کتاب و بدون اقامهٔ شواهد کافی، از کشته پشته ساختند و در ویدئوهای خود دروغ هایی شاخدار به خورد مردم بی پناه و‌ مستاصل و ستم کشیده دادند، با کسب مخاطب بیشتر، برای خود درآمدزایی کردند: جای آنست که خون موج زند در دل لعلزین تغابن که خزف می شکند بازارشخرسندم که محمد عزیز، به رغم همهٔ دشنام ها و تهمتهایی که شنید، به رغم تمام تیرهای ملامتی که از سوی همکاران سابق بسویش روانه گشت، مرعوب جو نشد؛ سر را بالا گرفت، عزمش را جزم کرد و از این مجموعه و رسانه که هر چه هست، ملی-میهنی نیست، جدا گشت و خوش عاقبت شد: دو چیز حاصل عمرست نام نیک و ثوابوزین دو درگذری کل من علیها فان https://www.instagram.com/p/DcoIobjMo54/?igsi=dnp6MzVzajY0djFj