چند کلمه و یک لبخند، ناگهان می‌بینی، زمان چه زود می‌گذرد. نه از زمانی که لبخند زدی، بلکه از زمانی که آن را در درون خود حس کردی. و این بازتابی صرف از نقابی که بر چهره داری نبود، ذره‌ای از شعف که به نور می‌رسد، لرزشی از قلب که به شوق می‌ماند. طلوع مجدد احساسات، با رویش مجدد چیزی در درون، تولد اجتناب‌ناپذیرِ عواطف. نسرین_امامی_زاده کتاب: پیغامی_در_بطری@soulpower3 . .