.1️⃣ «قالَ رَبِّ إِنِّي أَخافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ»وقتی خداوند به حضرت موسی دستور می‌دهد که سراغ قوم ظ

.1️⃣ «قالَ رَبِّ إِنِّي أَخافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ»وقتی خداوند به حضرت موسی دستور می‌دهد که سراغ قوم ظالم فرعون برو و از آنها بخواه که چرا پرهیزگاری در پیش نمی‌گیرند، اولین واکنش حضرت موسی ع این است که می‌ترسم که مرا تکذیب کنند.می‌دانیم که هم پیامبران هدایتگر انسان‌اند و هم قرآن اساسا برای هدایت آمده است؛ پس وقتی این سخن به عنوان رفتار یک پیامبر اولوالعزم مطرح می‌شود و خداوند آن را بدون هیچ نقدی گزارش می‌کند، در واقع می‌خواهد از این رفتار آن پیامبر سرمشق بگیریم.در واقع، این ترس حضرت موسی ع (و سایر مواردی که خداوند از ترس یک پیامبر ص سخن می‌گوید) به هیچ عنوان یک ترس مذموم نیست، بلکه این مورد دقیقا حکم عقل است که وقتی احتمال می‌دهد با تکذیب مواجه خواهد شد از بیان سخن جدی خودداری کند (حدیث۱)؛ هم حرمت خویش را نگه دارد و هم حرمت سخن حق را. و از این روست که می‌بینیم پیامبر اکرم ص نیز وقتی درباره ابلاغ ولایت امیرالمومنین ع خوف تکذیب دارد از ابلاغ خودداری می‌کند تا زمانی که دستور مستقیمی به او برسد و اتفاقا جالبتر این است که آن دستور هم ناظر به این است که خداوند عواملی که موجب خوف او شده و ممکن است به او آسیب برساند را برطرف می‌کند و به او دلداری می‌دهد که من تو را حفظ می‌کنم و کاری می‌کنم که جایی برای نگرانی تو نماند (حدیث۲)، نه اینکه صرفا از او بخواهد که در مقابل دستور خدا چون و چرا نکند.📝نکته تخصصی #دین‌شناسی: جدی گرفتن واقعیات ناگوار و نامساعد اجتماعی در مقام انجام وظیفهاقتضای عبودیت و دینداری اصیل - برخلاف آنچه گاه به عنوان ادبیات انقلابی و دینی و حسینی بودن در جامعه رواج یافته- این نیست که انسان در مقام انجام تکلیف الهی، شرایط نامساعد اجتماعی را کاملا نادیده بگیرد و صرفا به انجام دستور اقدام کند.اتفاقا در میان پیامبران الهی که در قرآن کریم از آنها یاد شده، دو پیامبری که وجهه اجتماعی و انقلابی در آنها پررنگ است حضرت موسی ع و پیامبر اکرم ص می‌باشند که اتفاقا هردو از «أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ» (احقاف/۳۵) هستند، یعنی پیامبرانی که عزم جدی در انجام رسالت الهی داشتند و از پیامبرانی نبودند که مشمول آیه «لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْما» (طه/۱۵) شدند؛و می‌بینیم که این خوف در هردوی اینها مشاهده می‌شود و آن را صریحا به درگاه خداوند ابراز می‌دارند و تا وعده تدبیری الهی برای رفع خوف آنها نیامده، اقدامی نمی‌کنند؛خصوصا در مورد پیامبر اکرم ص که این خوفش مدتها بعد از برپایی حکومت و در واقع در اواخر عمرش و ناظر به ادامه ولایت و حکومت خویش بوده است. جالب اینجاست که این خوف و نگرانی از تکذیب مخالفان بقدری در قرآن کریم به رسمیت شناخته شده که وجود آن مانع می‌شود که خود خداوند آیات و پیام‌های خود را بفرستد:‌ «وَ ما مَنَعَنا أَنْ نُرْسِلَ بِالْآياتِ إِلاَّ أَنْ كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُون».@yekAaye👇ادامه مطلب👇