وقتی در دوران کودکی به سختی صحبت میکرد، همه فکر میکردند که او کر و لال است... پدرش پیانو زدن را به ا

وقتی در دوران کودکی به سختی صحبت میکرد، همه فکر میکردند که او کر و لال است... پدرش پیانو زدن را به او آموخت تا مطمئن شود که او به خوبی میشنود... غافل از اینکه دخترِ خاص او یکی از عالی‌ترین گوشهای جهان را برای شنیدن دارد... ۱۶ سال زندگی پر از عشق با رابرت…رابرت شومان بزرگ... فیلسوف موسیقی... و البته آن زندگی تراژیکش...در یک جمله بسیار زیبا میگوید:"وظیفه هنرمند، فرستادن نور به تاریکی قلب آدم‌هاست..."میتوانید عمق این جمله را درک کنید؟! 🙂یک روز در تابستان ۱۸۵۴ رابرت شومان از فرط درد و فشار زیادی که رویش بود، تحملش به سر آمد و خود را در رودخانه راین انداخت... ماهیگیران نجاتش دادند... اما زندگی تراژیک آن مرد نازنین به مدت دو سال و نیم در آسایشگاه ادامه یافت... در روزهای پایانی عمرش کلارا به دیدارش آمد و او فقط همسرش را شناخت...و در آن لحظات پایانی، که دیگر هیچکس را نمی‌شناخت، وقتی کلارا او را در آغوشش گرفت، گفت: (من این آغوش را با تمام طلاهای دنیا عوض نمیکنم...) 💖و پایان... 🥀زندگی غم‌انگیز یکی از بزرگترین آهنگسازان دوران رمانتیک در ۴۶ سالگی خاموش شد...💔