ابرِ فکر 🌧کسی فکر نمی کند بلکه فکرها خودشان به ذهن ما می آیند و می روند. برخی از فکرها هم ما از ابر فکر دانلود می کنیم.در واقع تنها کاری که ما می کنیم یا جمع ما می کند انتخاب یک موضوع برا فکر است. هر موضوع مانند یک ابر است که یا نزدیک ماست یا دور از ماست. هر چه بیشتر به یک موضوع بپردازی آن ابر فکری به تو نزدیکتر می شود و تو راحتر افکار آن موضوع به سرت می آید.هرچه تعداد افراد سخنگو و فکر کن درباره آن موضوع بیشتر باشد ابر بزرگتر و نزدیکتر می شود و همه را تحت تاثیر فکری و ذهنی قرار می دهد.مانند یک جلسه که عده ای شروع به سخن گفتن درباره مثلا افزایش قیمت دلار می کنند. هر حرف و فکری مانند نخی است که آن ابر را بالای سر جمع می آورد بعد از چند دقیقه افراد متوجه می شوند که چقد مثال و حرف در این باره دارند که از اول یادشان نبود. یعنی فکر فکر می آورد و حرف حرف می آورد .ولی در همین جمع ناگهان اگر کسی موضوع را عوض کند و بگوید بیاید درباره ثروت و تولید پول حرف بزنیم همه ناگهان قفل می شوند.بعد کم کم با حرف زدن آن ابر فکری مورد نظر نزدیک می اید و همه مثالهایی درباره موضوع جدید خواهند گفت.پس متوجه باشید به چه ابری وصل می شوید چون وقتی وصل شدید متوقف کردنش ساعتها گاهی تا یک روز طول می کشد و افکار آن موضوع برای شما می آید خصوصا اگر احساس و هیجان همراه آن باشد.از این موضوع به نفع خودتان استفاده کنید و ابرهای مفید وصل شوید.دانش در میدانها نهفته است.یک فرد با تمرکز بر یک موضوع می تواند به افکار جدیدی برسد. چند نفر زودتر چیزی شبیه مستر مایند