هایپرتروفی سارکوپلاسمی و هایپرتروفی میوفیبریلارقسمت دومهایپرتروفی میوفیبریلاربا هایپرتروفی میوفیبریل

هایپرتروفی سارکوپلاسمی و هایپرتروفی میوفیبریلارقسمت دومهایپرتروفی میوفیبریلاربا هایپرتروفی میوفیبریلار، به قدرت عضلات افزوده می شود در این نوع هایپرتروفی باید به پاورلیفتر فکر کرد. پاورلیفتر یک ورزشکار عملکردی است که به طور ویژه برای قدرتمندتر شدن تمرین می کند و صرفاً روی بلند کردن وزنه بیشتر در محدوده تکرار بسیار کمتر تمرکز می کند. یک پاورلیفتر اغلب بسیار کوچکتر از یک بدنساز است، اما وقتی صحبت از استفاده واقعی از عضلات برای جابجایی وزنه های سنگین می شود، تفاوت عملکردی بین این دو گروه ورزشکار کاملا مشخص است زیرا یک پاورلیفتر به راحتی می تواند وزنه های سنگین را جابجا کند.در هایپرتروفی میوفیبریلار، تعداد فیلامانهای اکتین و میوزین زیاد می شود و به این ترتیب آسیبها و پارگی های ریز عضله ترمیم می شود. همین موضوع باعث افزایش اندازه سلول عضله، افزایش قدرت و سازگار شدن با بارهای بزرگتر می شود.چگونه برای هایپرتروفی میوفیبریلار تمرین کنیمتمرینات هایپرتروفی میوفیبریلار بر قدرت تمرکز دارند. این بدان معناست که محدوده تکرار حدود ۱-۵ و زمان استراحت حدود ۳-۵ دقیقه و میتوان تعداد ست های بیشتری انجام داد(۵ تا ۱۰ ست).آموزش برای هر دو نوع هایپرتروفیاکر هدف تمرین افزایش اندازه و قدرت عضله باشد باید تمرینات را در محدوده تکرار ۸ تا ۱۲ و استراحت بین ست ها ۶ تا ۹۰ و حتی ۱۲۰ ثانیه تنظیم کرد.نکته:اگر از همان ست اول تکرار تا ناتوانی باشد باعث خستگی مرکزی و تحریب الگوی حرکتی می شود. پس بهتر است در دو ست اول RIR=2-3 و در ست آخر RIR=0 باشد.( RIR: تلاش نسبی تا ناتوانی)به عنوان مثال RIR=2 یعنی دو تکرار تا ناتوانی تمرین متوقف شود. مهم این است که تنش تا آخرین لحظه روی عضله هدف حفظ شود.@Sports_Information