👆👆👆👆👆وقتی شعر " گناه " و دیگر اشعارش چاپ می شود ، پدرش سخت با کار های او مخالفت کرده و او را نن

👆👆👆👆👆وقتی شعر " گناه " و دیگر اشعارش چاپ می شود ، پدرش سخت با کار های او مخالفت کرده و او را ننگ خانواده برشمرده و فروغ را از خانه بیرون می کند و بعد به دلیل چاپ پاورقی " شکوفه های کبود " در مهرماه ۱۳۳۴ توسط ناصر خدایار ( سردبیر  مجله روشنفکر،  دوست سابق خانوادگی اش و رفیق پرویز شاهپور ) دربارۀ زندگی فروغ ، فروغ در اثر فشار روحی ، یکماه در بیمارستان روانی رضائی بستری می شود.در تیرماه ۱۳۳۵، فروغ به رم و پس از هفت ماه از آنجا به مونیخ نزد برادر بزرگترش ، امیر مسعود ، می رود.  او می خواست یک " زن " یعنی یک " بشر " باشد. در نامه ای به پدرش نوشت :" حالا آمده ام اینجا....آزاد هستم ، همان آزادی که شما ترس داشتید به من بدهید." درمرداد ۱۳۳۶ به تهران برگشت و در یک خانۀ اجاره ای ساکن شد  و مجموعۀ " عصیان " را با ۱۷ شعر به چاپ رساند. در شهریور ۱۳۳۷ با ابراهیم گلستان ، هنرمند معروف ، آشنا شد. این آشنائی زمینه ساز پیشرفت و تحوّل فکری فروغ می شود. صادق چوبک ، نویسنده بزرگ ، چنین می گوید : " به عقیدۀ شخص من...نفوذ و دانش ابراهیم گلستان در تکوین شخصیت فروغ تأثیری به سزا داشت... این ابداً از قدر فروغ کم نمی کند. من شاهد بودم که فروغ از طریق گلستان به مطالعه و کتابخوانی...کشانده شد ، حتّی رغبت نشان داد..." در ادامه آشنائیش با گلستان ، فروغ وارد دنیای سینما و فیلمسازی می شود . فیلم " خانه سیاه است" از یک جذامخانه تبریز در پائیز سال ۱۳۴۱در " سازمان فیلم گلستان " و با تهیه کنندگی گلستان و کارگردانی فروغ ساخته می شود. فروغ در باره سینما چنین می گوید: " سینما برای من یک راه بیان است . اینکه من یک عمر شعر گفتم ، دلیل نمی شود که شعر تنها وسیلۀ بیان است. من از سینما خوشم می آید ...ادامه دادنش بستگی به این دارد که حرف های من ادامه داشته باشد، البته اگر حرفی داشته باشم."فروغ فیلم های دیگری ساخت و در بهار ۱۳۴۲ سناریوئی برای یک فیلم نوشت. در پائیز سال ۱۳۴۲ در نمایشنامۀ " شش شخصیت در جستجوی نویسنده" اثر " پیر انداللو " به کارگردانی " پری صابری " بازی کرد.در زمستان ۱۳۴۳، مجموعۀ " تولدی دیگر " شامل شعرهای سالهای ۳۸ تا ۴۲ ، توسط نشر مروارید ، که تقدیم به " ا.گ" شده بود ، به چاپ رسید. تحول و عمق فکری فروغ در این مجموعه به وضوع قابل درک است. اخوان ثالث در مورد آن ، چنین گفت :" من معتقدم تولدی دیگر نه تنها برای فروغ ، تولد تازه ای بود ، بلکه مولود همایون شعر زنده و پیشرو امروز ما و تولد تازه برای شعر پارسی است."فروغ  زبان ایتالیائی و آلمانی را فراگرفته بود و این دو زبان را بخوبی حرف می زد. زبان فرانسه را هم بقدر احتیاج حرف می زد،  ولی با تحصیل مرتب و متودیک  زبان انگلیسی، این زبان را کاملاً فراگرفت و نمایشنامۀ " ژان مقدس " از " برنارد شو " و سیاحتنامه " ستون سنگی ماروسی " از " هنری میلر" را ترجمه ، که چاپ نشد.در تابستان ۱۳۴۳ " برگزیده اشعار" او چاپ شد . در سال ۱۳۴۴ سازمان یونسکو، یک فیلم نیم ساعته از زندگی فروغ ، به پاس شعر و هنر او که اینک در یک سطح جهانی قرار دارد ، تهیه کرد. در همان سال " برناردو برتولوچی " کارگردان موج نو ایتالیا، نیز به تهران آمد و یک فیلم یک ربع ساعته از زندگی فروغ ساخت. در سال ۱۳۴۵ فروغ یک بار دیگر به ایتالیا سفر کرد و در دومین فستیوال فیلم " مؤلف " شرکت نمود. در همین سال از کشور سوئد به او پیشنهاد کردند که به سوئد برود و فیلم بسازد و فروغ این پیشنهاد را پذیرفت. در همین سال از کشورهای آلمان، سوئد، انگلستان و فرانسه ، به فروغ پیشنهاد ترجمۀ اشعارش و چاپ آنها داده می شود...فروغ دیگر فقط مال ما نبود. جهانی او را را می طلبید و احترام می گذاشت.فروغ در ۲۴ بهمن ماه ۱۳۴۵ هنگام بردن فیلمی از" استودیو گلستان " به "استودیو ی ایران فیلم " ابوالقاسم رضائی، با چیپ خود در جادۀ دروس _ قلهک برای تصادف نکردن با اتوموبیل مهد کودک ، از جاده منحرف شد و در سن ۳۳ سالگی ، در اوج ماندن ، پرکشید. روز چهارشنبه ۲۶ بهمن پیکر او را در امام زاده اسماعیل قلهک ، شستند و با حضور دوستان و علاقمندان و هنرمندان بنام آنزمان ، در گورستان ظهیرالدوله ، به خاک سپرده شد.کتاب " ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد " بعد از درگذشت فروغ ، به چاپ رسید که اوج قلۀ شعریش را نشان می دهد. در این کتاب فروغ به زبان مشخصی با هویت مخصوص به خود ، دست یافته است که نشان از کوشش همه جانبۀ او ، هم در زبان ، هم در آزادی انتخاب واژه ها به تناسب نیازمندی  و هم توسعه در مقولۀ وزن ، دارد.@StarbaadMagazine👇👇👇👇👇👇👇👇