معنای مانور مشترک چین و امارات چیست؟وزارت دفاع چین در ۲۱ اوت اعلام کرد که نیروی هوایی چین و امارات ا

معنای مانور مشترک چین و امارات چیست؟وزارت دفاع چین در ۲۱ اوت اعلام کرد که نیروی هوایی چین و امارات از اواخر اوت تا اواسط سپتامبر رزمایش مشترک Falcon Shield 2026 یا سپر شاهین را در هوتانِ سین‌کیانگ برگزار می‌کنند. این چهارمین دوره این رزمایش است؛ بنابراین نمی‌توان آن را واکنشی ناگهانی به تحولات اخیر دانست. اما تداوم و گسترش آن نشان می‌دهد روابط پکن و ابوظبی دیگر صرفاً اقتصادی نیست و به حوزه همکاری‌های نظامی و امنیتی نیز کشیده شده است. چین و امارات رسماً روابط خود را «مشارکت جامع راهبردی» می‌نامند. از سوی دیگر، ایران و چین نیز از سال ۲۰۱۶ روابط خود را «مشارکت جامع راهبردی» نامیده‌اند و در سال ۲۰۲۱ برنامه همکاری ۲۵ ساله را امضا کردند. اما شرایط امروز با سال ۲۰۲۱ بسیار متفاوت است و تحولات اخیر بیش از هر زمان دیگری تفاوت میان «شریک راهبردی» و «متحد» را آشکار کرده است.چین بزرگ‌ترین خریدار نفت ایران است و بیش از ۸۰ تا ۹۰ درصد صادرات نفت ایران را جذب کرده است؛ اما این رابطه کاملاً متقارن نیست. چین در سال ۲۰۲۵ حدود ۱.۴ میلیون بشکه در روز نفت ایران خرید که تنها حدود ۱۲ درصد کل واردات نفت خام چین بود. به بیان ساده، بازار چین برای نفت ایران حیاتی است، اما نفت ایران برای چین حیاتی نیست. همین عدم تقارن در روابط اقتصادی نیز دیده می‌شود: در سال ۲۰۲۵ تجارت چین با امارات حدود ۱۰۸ میلیارد دلار و با عربستان نیز حدود ۱۰۸ میلیارد دلار بود، درحالی‌که تجارت چین با ایران، حتی با احتساب نفت ثبت‌نشده، حدود ۴۱ میلیارد دلار برآورد شده است. امارات نیز اعلام کرده تجارت غیرنفتی دو کشور در ۲۰۲۵ به حدود ۱۱۱ میلیارد دلار رسیده است. واقعیت این است که چین شریک ایران است، نه متحد ایران. پکن نمی‌خواهد در خاورمیانه خود را به یک کشور یا یک بلوک محدود کند؛ هم‌زمان با تهران، ریاض، ابوظبی، قاهره و دیگر پایتخت‌های منطقه رابطه برقرار می‌کند و بر اساس منافع خودش حرکت می‌کند.نمونه دیگر مصر است. چین و مصر از اواسط اوت تا اوایل سپتامبر امسال دومین رزمایش هوایی Eagles of Civilization 2026 را در خاک مصر برگزار کردند؛ رزمایشی شامل تاکتیک‌های نبرد هوایی، عملیات برتری هوایی و جست‌وجو و نجات رزمی. بنابراین شاید مهم‌ترین پیام مانور Falcon Shield برای ایران این باشد: امضای قرارداد «مشارکت جامع راهبردی» به‌خودی‌خود به معنای اتحاد نیست؛ امارات نیز با چین همین عنوان را دارد. سیاست پکن، داشتن رابطه با همه بازیگران منطقه و پرهیز از گره‌زدن منافع خود به سرنوشت یک کشور است.