حرف های شنیدنی کیوان خسروانی ۱۱ سال پیش از مرگ خودخواسته اش:‌ پدرم دستش به خون آلوده بود  استکهلمیان - درگذشت خودخواسته کیوان خسروانی برای همۀ آنانی که او را می شناسند، نه تنها درگذشت یک مدافع خستگی ناپذیر جلوه‌های سنتی و فرهنگی سرزمینش ایران، بلکه مرگ نمونه ای از شکوه طلوع و غروب یک ایرانی اصیل است.  کیوان خسروانی ۱۱ سال پیش در مصاحبه اش با رادیو فرانسه در سال ۲۰۱۵ پیش بینی کرده بود که زندگی اش با خودکشی به پایان خواهد رسد:  «یک ناراحتی چشمی  دارم که از فامیل مادرم به ارث بردم که هیچ معالجه ای جز خودکشی ندارد و احتمالا کار من هم به همانجا خواهد کشید».  کیوان خسروانی پیش از آن که فرح پهلوی ملکه ایران شود در دوران دانشجویی در پاریس با او آشنایی داشت.  او در خانواده ای از کارگزاران نظام شاهنشاهی ایران بدنیا آمده بود.  او فرزند سپهبد مرتضی خسروانی رئیس دادرسی ارتش بود. سه عموی او وزیر، سفیر  و فرمانده کل ژاندارمری کشور بودند. اما کیوان از دوران جوانی تا آخرین سال های زندگی اش مخالف و منتقد بسیاری تصمیمات و اقدامات صورت گرفته در حکومت شاهنشاهی، و البته حکومت بعدی، بود و همواره در مظان بدبینی دستگاههای امنیتی قرار داشت. او خود را «گوسفند سیاه هزار فامیل» معرفی میکرد.  کیوان خسروانی در همین مصاحبه شجاعانه در مورد پدرش سپهبد مرتضی خسروانی می گوید:  «البته من پدرم آدم خیلی درستی بود ولی دستش به خون آلوده بود. پدر من رئیس دادرسی ارتش بود. آن هم رئیس دادرسی ارتش کشوری که مثل الان حکم اعدام صادر می کنند. من اصلا با اعدام مخالفم. تعداد زیادی از افراد در دوره آزموده اعدام شده بودند.  پدر من شاید به خاطر نفوذ حرف هایی که من می زدم بقیه آن هایی را که زاندانی شده بودند و آدم های چپ گرا بودند از اعدام نجات داد، با این بهانه که گفت شما به مملکتتون نخواستید خیانت بکنید و در راه خدمت اشتباه کردید. به این ترتیب آن ها را نجات داد،  ولی من لزوما افتخاری به این حرفه پدرم اصلا نمی کنم.» اشاره کیوان خسروانی، سپهبد حسین آزموده است که به‌مدتی طولانی بر ریاست دادستانی ارتش تکیه زده بود. او محاکمات بزرگ و جنجالی بسیاری را بر عهده گرفت، به‌گونه‌ای که گفته می‌شود هیچ‌کس به‌اندازه او تقاضای حکم اعدام نکرده است. در ‌زمانی که پدر کیوان خسروانی، سپهبد مرتضی خسروانی، هنوز رئیس اداره دادرسی ارتش بود، اختلاف نظراتی بین او و سپهبد نصیری ، رئیس شهربانی به وجود آمد؛ به طوری که مشاجره و اختلافات آن‌ها به بن‌بست رسید و سرانجام کار آن‌ها به شاه واگذار شد. شاه نیز از بین ‌این دو، سپهبد نصیری را برگزید و ‌این موجب برکناری سپهبد خسروانی از سمتش شد و با همین درجه بازنشسته گردید.  کیوان خسروانی اضافه می کند:  «یک عموی دیگر داشتم که وزیر کشور بود و سال ها رئیس حزب ایران نوین بود. در مملکتی که اول دو حزبی، بعد بی حزبی، بعد چند حزبی.... این ها برای من غیر قابل هضم بود. من فکر میکردم شاید بتوانم با همان آشنایی که با ملکه سابق ایران داشتم، قبل از این که ایشان ملکه بشوند، مفید قرار بگیرم/.../ با همان آشنایی که با ملکه سابق ایران داشتم توانستم  به کارهای هنرهای دستی ایران تا یک مقداری و تا حدی که میشد برسم. خوشحالم که اسم بردید از مهمانسرای نائین و این که هنوز این مهمانسررا را خوب نگه داشتند و هنوز کار میکند و من موقعی که در اینترنت نگاه میکنم میبینم که خارجی ها چقدر دوست دارند یکی دو شب در آنجا بمانند و از آن تعریف می کنند. همانطور کسانی که هنوز در آنجا کار می کنند.»  کیوان خسروانی در بخشی از این مصاحبه به سرنوشت غم انگیز معماری در ایران و نابودی بافت زیبای سنتی معماری این کشور و جایگزین سازی آن با برج سازی های غیراصولی و خطرناک اشاره می کند و می گوید در حالی که کشورهای جهان در ساختمان سازی به خصوصیات بومی کشورشان وفادارند، مانند سوئد و اسکاندیناوی که دارای جنگل های وسیع است و از چوب استفاده می کنند، بافت معماری سنتی مناطق مختلف ایران با برج های سیمانی و آهنی  نابود شده است. برج هایی که او ابراز امیدواری کرد که با اولین زلزله ها بر روی ساکنانش فرو نریزند: