📵 چرا یک پیام «باشه.» مغز را به مرز هشدار می‌برد؟ 📚پژوهشگران حوزه ارتباطات و علوم اعصاب (از جمله م

📵 چرا یک پیام «باشه.» مغز را به مرز هشدار می‌برد؟ 📚پژوهشگران حوزه ارتباطات و علوم اعصاب (از جمله مطالعات دانشگاه شیکاگو در JPSP) نشان داده‌اند:  📌در پیام‌های متنی، شانس ما در حدس زدنِ درست لحن طرف مقابل تنها حدود ۵۰٪ است! با این حال، مغز ما دچار یک خطای شناختی به نام «توهم شفافیت» (Illusion of Transparency) می‌شود و به اشتباه فکر می‌کند ۹۰٪ مواقع لحن دیگران را درست فهمیده است.دلیل عصب‌شناختی آن چیست؟▫️ طبق مدل‌های شناختی انتقال پیام، واژه‌های خام تنها سهم کوچکی از پیام‌های هیجانی را منتقل می‌کنند و بخش اعظم آن از طریق لحن صدا (Prosody) و زبان بدن کدگذاری می‌شود.  ▫️ وقتی این داده‌ها در چت حذف می‌شوند، مغز با «سوگیری منفی‌نگری در ابهام» روبه‌رو می‌شود؛ آمیگدال برای محافظت از شما در شرایط نبود داده کافی، خنثی‌ترین واژه‌ها را «سرد، کنایه‌آمیز یا پرخاشگرانه» ترجمه می‌کند.📌 یک راه‌حل عملی شناختی:هر بار که از یک پیام متنی کوتاه دلخور شدید، قبل از پاسخ دادن، قانون ۳ ثانیه‌ای بازبینی شناختی را اجرا کنید:  «آیا این یک پیام صریح است، یا تفسیر مغزِ محروم از لحنِ من؟»💌 این پیام را بفرستید برای کسی که زیاد با او چت می‌کنید؛ و بدانید خیلی از سوءتفاهم‌ها تقصیر شما نیست، بلکه خطای مشترک یک «مغزِ بدون لحن» است! 😉@Subliminal_biokinesis_mehregan