⛔️همه ما سوار بر یک کشتی هستیم: شعار مسوولین✅️زبان قدرت همواره در تلاش است تا "تضاد" را در قالب "هم‌

⛔️همه ما سوار بر یک کشتی هستیم: شعار مسوولین✅️زبان قدرت همواره در تلاش است تا "تضاد" را در قالب "هم‌سویی" بازتعریف کند. شعار "همه سوار یک کشتی هستیم"، تلاشی است برای نادیده گرفتن "شکاف وجودی" میان دو گروه متضاد. در این تصویر، کشتی نه یک نماد همبستگی، بلکه یک "میدانِ نبرد نامرئی" است. شکاف میان طبقه ‌بالا و پایین، تنها یک فاصله‌ی فیزیکی نیست، بلکه یک فاصله‌ی "ادراکی" است. اشرافیت عرشه، با مصرف بی‌نهایت و بی‌خیالی خود، نسبت به سنگینی پاروها و گرسنگی زیر عرشه، دچار نوعی "کوری ساختاری" شده است. اینجا بحث سرنوشت مشترک نیست؛ بحث سرنوشت "منفک" است. یکی برای تداوم سبک زندگی‌اش، و دیگری برای تداوم عنصر وجودی خودش. این کشتی، نماد یک "قرارداد نابرابر" است که در آن، هزینه با یک گروه پرداخت می‌شود تا سود، نصیب گروهی دیگر گردد.