پنجمین فرمان و مهارت‌های فردی:تشویق و تقویت مهارت‌های فردی در سازماندر هر مسیر رشدی، نقطه آغاز، «انت

پنجمین فرمان و مهارت‌های فردی:تشویق و تقویت مهارت‌های فردی در سازماندر هر مسیر رشدی، نقطه آغاز، «انتخاب شخصی» است. هیچ‌کس را نمی‌توان وادار کرد که دقیقاً مطابق الگویی از پیش‌تعیین‌شده رشد کند. رشد، زمانی معنا دارد که فرد خودش مسیرش را برگزیند و انگیزه درونی برای یادگیری پیدا کند.در بسیاری از سازمان‌ها، برنامه‌هایی با عنوان «توسعه مهارت‌های فردی» اجرا می‌شود؛ اما گاهی این برنامه‌ها بیش از آنکه انگیزه‌بخش باشند، حس اجبار ایجاد می‌کنند. مثلاً در یک شرکت خدماتی، کارکنان را موظف کردند هر هفته در کارگاه‌های مهارت ارتباطی شرکت کنند، اما چون محتوای جلسات خشک و غیرمرتبط با چالش‌های واقعی‌شان بود، پس از مدتی نه‌تنها یادگیری رخ نداد، بلکه نارضایتی هم افزایش یافت.در مقابل، در یکی از بانک‌های دولتی، مدیر شعبه تصمیم گرفت شرکت در دوره‌ها را اختیاری کند، اما فضایی ساخت که در آن کارکنانی که در دوره‌ها شرکت می‌کردند، می‌توانستند آموخته‌هایشان را در جلسات کوتاه پنج‌دقیقه‌ای به همکاران منتقل کنند. به مرور، افراد خودشان برای شرکت در دوره‌ها داوطلب شدند، چون می‌دیدند یادگیری واقعاً به بهبود کارشان کمک می‌کند.🔹 بنابراین، پرسش کلیدی این است:رهبران چطور می‌توانند بدون اجبار، رشد و مهارت‌های فردی کارکنان خود را تقویت کنند؟پاسخ در ایجاد محیطی الهام‌بخش و حمایتی است — محیطی که در آن یادگیری امری طبیعی و روزمره باشد، نه یک وظیفه رسمی.در چنین محیطی، خلاقیت تشویق می‌شود، اشتباه‌ها فرصتی برای یادگیری‌اند، و گفتگو درباره ایده‌های تازه یا حتی نقد وضع موجود، ارزشمند تلقی می‌شود.برای مثال، شرکت گوگل سال‌هاست با اختصاص دادن «۲۰ درصد از زمان کاری کارکنان» به پروژه‌های خلاقانه‌ی شخصی، نه‌تنها مهارت‌های فردی را تقویت کرده، بلکه نوآوری‌های بزرگی مثل Gmail و Google News از دل همین آزادی بیرون آمده‌اند.در چنین فضاهایی دو تحول اساسی رخ می‌دهد:۱. ارزش رشد شخصی در فرهنگ سازمان نهادینه می‌شود.۲. کارکنان به‌طور طبیعی انگیزه درونی برای یادگیری پیدا می‌کنند، بدون نیاز به کنترل بیرونی.رشد واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که نیازها و آرزوهای افراد شنیده شود، گفت‌وگوهای صادقانه درباره فاصله بین آرمان‌ها و واقعیت‌ها شکل گیرد، و سازمان با برنامه‌ریزی و انعطاف، این فاصله را کاهش دهد.برای ساخت چنین محیطی، باید ابزارهای یادگیری سازمانی را فعال کرد:* جلسات بازخورد مستمر (به‌جای ارزیابی‌های سالانه‌ی خشک)،* یادگیری سیستمی و تیمی،* گفت‌وگوهای باز و گوش‌دادن فعال،* و بهره‌گیری از پنج فرمان یادگیری سازمانی که پتر سنگه مطرح کرده است؛ از جمله تسلط شخصی، الگوهای ذهنی، چشم‌انداز مشترک و یادگیری تیمی.در نهایت، مؤثرترین ابزار رهبری، الگوی شخصی مدیران است.وقتی کارکنان ببینند مدیرشان خودش هم کتاب می‌خواند، در کارگاه‌ها شرکت می‌کند یا بازخورد می‌گیرد، آن‌ها هم ناخودآگاه به رشد ترغیب می‌شوند.رهبران الهام‌بخش، کسانی‌اند که خودشان در مسیر یادگیری‌اند؛آن‌ها رشد را نه از سر اجبار، بلکه از روی باور انتخاب کرده‌اند — و همین باور، دیگران را نیز با خود همراه می‌کند. 🌿حسین رضازاده#یادداشتهایی_از_کتاب_پنجمین_فرمان #توسعه_مهارتهای_فردی #رهبری_سازمانی #پنج_فرمان #یادگیری_سازمانی #رشد_فردی #مدیریت_منابع_انسانی #فرهنگ_سازمانی #سازمان_یادگیرنده #رهبران_الهامبخش #توسعه_کارکنان #آموزش_سازمانی #یادگیری_مستمر #خلاقیت_سازمانی #توسعه_سرمایه_انسانی@successtime