فرنگیس و نوروزاول _یک خانمی راهم میشناختم‌.منصوره خانم نامی.۲۴ سال قبل کارت شناسایی منصوره خانم وسط کلینیک از جیبش افتاد.شما بگو من چرا باید یادم باشد تا برایتان بگویم که چون منصوره خانم با خجالت و دستپاچگی پایش را روی کارت گذاشت تا من نبینم اسمش در واقع " فرنگیس" است و با کراهت توضیح داد: خدا مادرم را نیامرزد نه دین داشت نه سواد. اسمی روی من گذاشت که نه در دنیا عزت دارد ،نه در شب اول قبر دستگیر من است.وقتی یکی از همکارها توضیح داد که فرنگیس اسم زیبا وتاریخی ایرانی هست،بقیه ماها به نظرمان امد ،کاش دهانش را ببند و دردسر درست نکند،اخر منصوره خانم....بگذریم..منصوره خانم چهار سال بعد در یک سانحه به رحمت خدا رفت و کاش میتوانستم بپرسم ایا واقعا در شب اول قبر کسی به خاطر اسمش اورا مواخذه کرد یا نه._ دوم: امروز بالاخره روی یک بنر چشمم به کلمه " نوروز" افتاد.یک آن احساسی مثل دیدن یک ادم لخت یا یک چیز شرم اور دیگر کردم.درست عین منصوره خانم دلم میخواست دستم را بگذارم روی کلمه شرم اور نوروز ،روی بیلبورد تبلیغاتی مبل فروشی.یک ثانیه ناخودآگاه که گذشت ،خودم را باز خواست کردم‌ تا دلیلش را بفهمم ‌: بسکه بنرهای رسمی شهرداری ،دوپهلو و زیر پوستی و زورکی فرارسیدن " بهار " را تبریک گفته بودند‌. درست مثل اینکه نوروز دختری است که شکمش بالا امده و برای حفظ ابرو نباید اسمش را اورد.کسی نیست بپرسد مگر فرارسیدن اول پاییز یا اول تابستان را هم تبریک میگویید؟ لابد اول بهار چند هزار است در این اب و خاک خبری بوده است.این صلح امیز ترین،با سلیقه ترین،دوستدار محیط زیست ترین،نجیبترین ،بی ادعاترین جشن سال نو جهان چه چیز شرم اوری دارد که پایتان را روی اسمش میگذارید؟#نوروز_پیروز@suezcanal2