💠 سیرهٔ اجتماعی پیامبر اکرم ﷺ✍🏻 حمزه خان‌بیگی«عدالت؛ ستون استوار جامعهٔ نبوی»🔸در میان همهٔ فضایل اجتماعی پیامبر اکرم ﷺ، «عدالت»جایگاهی یگانه و بنیادین دارد؛فضیلتی که نه‌تنها ساختار جامعهٔ نبوی را سامان داد، بلکه روحِ رسالت را در عرصهٔ اجتماع متجلی ساخت. 🔸عدالت در نگاه پیامبر ﷺ صرفاً یک اصل حقوقی یا تدبیر سیاسی نبود؛ بلکه حقیقتی الهی، تربیتی واخلاقی بود که از عمق ایمان سرچشمه می‌گرفت و در رفتار،گفتار، قضاوت، مدیریت و کوچک‌ترین تعاملات اجتماعی او جلوه می‌یافت.🔸عدالت، در سیرهٔ نبوی، نه شعار، بلکه شیوهٔ زیستن بود؛ شیوه‌ای که انسان را در برابر خدا، در برابر خویشتن و در برابر جامعه، مسئول و پاسخ‌گو می‌سازد.🔸در قرآن کریم، عدالت به‌عنوان یکی از ارکان بندگی و حیات اجتماعی معرفی شده است: «إِنَّ اللّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ»؛ خداوند به عدالت و نیکوکاری فرمان می‌دهد. این فرمان، تنها یک دستور اجتماعی نیست، بلکه بیانگر حقیقتی الهی است؛ عدالت، راهِ نزدیک‌شدن به خداست.🔸پیامبر اکرم ﷺ این حقیقت را درتمام شئون زندگی خویش جاری ساخت. عدالت او از معرفت توحیدی برمی‌خاست؛ زیرا کسی که خدا را یگانه می‌بیند، نمی‌تواند در برابر خلق او تبعیض، ظلم یا بی‌انصافی روا دارد.🔸 عدالت، در نگاه پیامبر ﷺ تجلی ایمان بود؛ ایمانی زنده که در رفتار اجتماعی ظهور می‌یابد. عدالت پیامبر ﷺ همواره با رحمت همراه بود؛ زیرا عدالتِ خشک، دل‌ها را می‌شکند و رحمتِ بی‌قاعده، حق‌ها را ضایع می‌کند. پیامبر میان این دو، توازنی الهی برقرار می‌کرد؛ توازنی که جامعهٔ نبوی را به الگویی بی‌نظیر از انصاف، امنیت، کرامت و همبستگی تبدیل ساخت. در قضاوت‌ها هیچ‌کس را بر دیگری ترجیح نمی‌داد؛ نه به سبب نسب، نه ثروت، نه جایگاه اجتماعی. روایت مشهور است که فرمود: «لو أن فاطمة بنت محمد سرقت لقطعتُ یدَها»؛ (اگر فاطمه دختر محمد نیز دزدی می‌کرد، دستش را قطع می‌کردم.) این سخن، نه از سخت‌گیری، بلکه از عدالتِ مطلق او حکایت دارد؛ عدالتی که هیچ‌کس را از دایرهٔ قانون و حق بیرون نمی‌گذارد و نشان می‌دهد که در میزانِ حق، همه برابرند.🔸پیامبر اکرم ﷺ عدالت را تنها در مقام قضاوت اعمال نمی‌کرد، بلکه آن را در تار و پود جامعهٔ نبوی نهادینه ساخت. عدالت او در عرصهٔ اقتصاد با تقسیم درست بیت‌المال و حمایت از نیازمندان، در عرصهٔ اجتماعی با زدودن تبعیض‌های نژادی و قبیله‌ای و قراردادن بلال، سلمان و صهیب در کنار بزرگان قریش، در عرصهٔ سیاسی با مشارکت‌دادن همهٔ گروه‌ها و رعایت حقوق اقلیت‌ها، و در عرصهٔ اخلاقی با رفتار برابر، احترام به همگان و پرهیز از هرگونه تحقیر و بی‌انصافی جلوه‌گر بود.🔸درجامعهٔ نبوی، عدالت، نه قانونی خشک، بلکه روحی جاری در روابط اجتماعی بود؛ روحی که کرامت انسان را احیا می‌کرد و جامعه را از ظلم، تبعیض و فساد می‌رهاند. 🔸پیامبرﷺ با سیرهٔ خود نشان داد که عدالت، تنها در دادگاه‌ها معنا نمی‌یابد؛ بلکه درخانه، در بازار، در مسجد، در میدان و در هر جایی که انسان با انسان روبه‌رو می‌شود، باید حضور داشته باشد. عدالت، در این نگاه، به معنای قراردادن هر چیز در جای خود، دادن هر حق به صاحب حق، و نگاه کردن به انسان‌ها با میزانِ حق، نه با عینکِ تعصب و هواهای نفس است.🔸عدالت پیامبرﷺ مدرسه‌ای تربیتی برای ساختن انسانِ مسئول، آگاه و اخلاقی بود. او به امت خویش می‌آموخت که عدالت، ستونِ ایمان است؛ شرطِ سلامت جامعه است؛ راهِ رسیدن به قرب الهی است؛ و معیارِ سنجشِ اخلاق انسان است. کسی که در خانه، در بازار، در قضاوت، در روابط، در سخن و در تصمیم‌ها عادل باشد، در حقیقت، در مسیر نبوی قدم گذاشته است. عدالت، انسان را از خودمحوری به حق‌محوری، از تعصب به انصاف، و از ظلم به رحمتِ مبتنی بر حق می‌برد.🔸سیرهٔ اجتماعی پیامبر ﷺ در عدالت، دعوتی زنده برای انسان امروز است؛ انسانی که در میانِ پیچیدگی‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، بیش از هر زمان دیگر نیازمندِ بازگشت به عدالت است. این سیره به ما می‌آموزد که عدالت را از خود آغاز کنیم؛ در روابط، گفتار و تصمیم‌ها، حق را بر هواهای نفس ترجیح دهیم؛ در جامعه، مدافع حقِ مظلوم و مانعِ ظلم باشیم؛ در قضاوت‌ها، از تعصب، شتاب و پیش‌داوری بپرهیزیم؛ و عدالت را نه یک شعار، بلکه شیوهٔ زیستن بدانیم. جامعه‌ای که در آن، عدالت به‌راستی جاری باشد، جامعه‌ای است که در آن، انسان، در سایهٔ حق و رحمت به شکوفایی می‌رسد.🔸این سیرهٔ نورانی، ما را فرا می‌خواند که عدالت را در زندگی خویش جاری سازیم؛ در خانه، در جامعه، در روابط، در تصمیم‌ها و در نگاه به انسان‌ها. عدالت، راهِ رسیدن به نور است؛ راهِ رسیدن به آرامش، به کرامت، و به جامعه‌ای که در آن، انسان، در سایهٔ حق و رحمت، به زندگیِ شایستهٔ خویش نزدیک می‌شود./ اصلاح‌وب🆔 t.me/sunnionline➡️ sunnionline.us