سلام من دانشجوی مهندسی مواد هستم و ورودی 404 ، هم کلاسیام رو که میبینم سه دسته هستن : ۱. پسر هستند و شاغل و برای اینکه سربازی نرن تو انتخاب رشته شانسی یه چی زدن اومدن این رشته ۲. پسر هستند و چون خانواد شون از لحاظ مالی سطح خوبی دارند ، صرفا بخاطر  خوشگذرانی…سلام .من ورودی ۴۰۳ هستم و میخواستم در چند خط نظراتم رو نسبت به دوستمون که در مورد دانشگاه و بعد دانشگاه پرسیده بودن ، بگم.من ترم اول درگیر محیط دانشگاه شدم و وقتم رفت به خوش گذرونی و اینجور داستانا ، آخرشم با یه درس خوندن شب امتحانی فشرده به یه معدل نزدیک مشروط و دو تا درس افتاده رفتم ترم دو . رفتم ترم دو ولی نه انگیزه درس خوندن داشتم و نه میلی به محیط دانشگاه. چون همون ترم یک نتونستم با محیطش هماهنگ شم. و بازم چند تا درس رو افتادم ولی این سری دیگه نتونستم جلوی مشروطی رو بگیرم و گریبانگیرم شد 😅اواسط ترم دو بود که همزمان با اینکه پول کارگری و فروشندگی مجازی بهم مزه کرده بود تصمیم گرفتم که انصراف بدم . تا اخر ترم سه چندین بار جدی اقدام کردم و یه بار هم یک ماه دانشگاه نرفتم . این قدر درگیر پول دراوردن شده بودم و از طرفی هم از محیط دانشگاه فراری بودم . خلاصه ترم سه رو هم طبق معمول با درس های افتاده گذروندم . و این درس هارو هم بی فایده میدیدم . اما از پدر و مادرم تشکر میکنم که هر سری مخالفت شدیدی با انصراف من داشتن و مانع شدن.الان شاید سوال شده باشه با این وضعیت چجوری هنوزم دانشجو موندم😂😂🤦.بین دو ترم بود که یه روز پدرم منو فرستاد کارگاه رفیقش که توی کار سازه های فلزی بودن. اون روز دیدم که عه هرچی داره میگی انگار من توی کلاس های دانشگاه دیدم و شنیدم . کم و بیش مسائل مهندسی رو داشتم می‌فهمیدم و مشتاق تر میشدم به درس . اون دو سه هفته ای که اونجا کار کردم مهندس های زیادی بودن که رفت و آمد داشتن ، از لحاظ مالی که وضعیتشون عالی بود بگذریم ، اون ها داشتن از کارشون لذت میبردن و این برام جالب تر بود . اما اینم بگم که اوستا هم اوستایی بود که قصد یاد دادن داشت نه بیگاری کشیدن !!اون روز که از کار برگشتم حس میکردم این پازل قفل شده دانشگاه و زندگی من داره کم کم حل میشه. خلاصه هیچی دیگه ترم چهار رو با اشتیاق تموم کردم درحد اینکه ترم تابستان هم برداشتم که با انگیزه به ورودی های خودم برسم . چون الان با ورودی های یک سال بعد خودم کلاس برداشتم . و الان فهمیدم که برای درس خواندن هدف باید استفاده کاربردی از درس باشه ، نه اینکه ای وای بیست بگیرم یا ای وای نیوفتم، اگه برای نمره درس بخونی دو حالت خروجی داره. یکیش اینه که میشی انصرافی یا اخراجی . یکیشم اینه که موفق به داشتن مدرک اما شاغل در کار های غیر مربوط میشی.خواستم بگم که دغدغه داشتن چیزیه که هرکسی نداره . خیلیا هستن که میلی برای ساختن شرایط بهتر ندارن ،چون شرایط خوبه رو دارن . اما یه تعدادی هم هستن چاره ای جز ساختن شرایط خوب ندارن . این مسیر هم مسیر فوق‌العاده سختیه نسبت به شرایط موجود . باتوجه به رقبا هم میشه گفت که نیاز نیست یه نتیجه عالی رو حتما هدف داشته باشی ، تو هر زمینه ای . همین که از این بازی انصراف ندی و تلاشتو بکنی ، خدا نتیجه رو میده زیادم میده. همه چی نیاز به زمان داره ، نباید عجله کرد.یه موردی رو هم دیدم توی کامنتای پیام دوستمون ، اونم این بود که دوستمون به خاطر صحبتاش و طرز تفکرش نقد شده بود . ناگفته نماند که نقد ها خودشون ، عجیب نقد کردنی بودن😅.به نظرم هرکسی اشتباه میکنه ، و اولین قدم در مواجه با اون اشتباه، نشون دادن راه درسته و اگه کارساز نبود مرحله بعدی تنبیه که اونم خیلی بعیده...همدیگه رو اصلاح کنیم نه مسخرهعذرخواهی میکنم برای طولانی شدن این پیام . ممنون بابت توجهتون🙏🙏@sut_tweet