آن کیست که سر مست به بازار بر آمدآن جان جهان استصد بار فرو رفت و دگر بار بر آمدتا هست چنان استخورشید در آئینهٔ مه کرد نگاهیآن نور پدید استدر دور قمر آن مه انوار بر‌آمدبنگر که عیان استسردار شد و هم سر و دستار بینداختدر پای حریفانرندی که چو منصور بر این دار بر‌آمدسردار جهان استدر کوی خرابات مغان خوش گذری کردآن شاهد سرمستفریاد ز خمخانه و خمار بر‌آمدکاین کوی مغان استدر آینه بنمود جمال و چه جمالیدیدیم به دیدهاز بتکده‌ای آن بت عیار بر‌آمدجانم نگران استعالم همه مستند ز یک خم شرابیما نیز چنانیماندک نشد آن باده و بسیار برآمدساقیش فلان استاین گفتهٔ مستانهٔ سید چو شنیدیاز ذوق بخوانشنقدی است که از مخزن اسرار برآمدآن گنج روان است********************************شاه نعمت‌الله ولی@szsher