🔴پاسخ یک ادبیاتی به مدعی فلسفه یکی از عجیب‌ترین واکنش‌ها به نقد میان‌رشته‌ای این است که وقتی کسی توان پاسخ‌دادن به استدلال را ندارد، ناگهان «مرز رشته‌ها» را به میان می‌کشد. می‌گوید: تو ادبیات خوانده‌ای، پس حق نداری درباره‌ی فلسفه سخن بگویی؛ گویی فلسفه ملکی…امروز ادبیات بیش از هر زمان دیگری با فلسفه درآمیخته است. نقد ادبی معاصر بدون آشنایی با پدیدارشناسی، هرمنوتیک، ساختارگرایی، پساساختارگرایی، واسازی، نشانه‌شناسی، روانکاوی و ده‌ها دستگاه مفهومی دیگر اساساً نمی‌تواند بسیاری از متن‌های ادبی را توضیح دهد. این مفاهیم دیگر زائده‌های تزئینی نقد نیستند؛ بخشی از زبانِ تفکر درباره‌ی ادبیات‌اند.بنابراین وقتی کسی می‌گوید «اهل ادبیات حق ندارند درباره‌ی فلسفه سخن بگویند مگر اینکه نزد استاد فلسفه تحصیل کرده باشند»، اگر سخنش را تا انتها جدی بگیریم، فقط ادبیات‌خوانده‌ها را تحقیر نکرده است؛ تمام کسانی را که بدون تحصیلات آکادمیک فلسفه، در نقد ادبی از مفاهیم فلسفی استفاده می‌کنند، فاقد صلاحیت اعلام کرده است.‌این دیگر دفاع از فلسفه نیست؛ تبدیل فلسفه به یک صنف دارای حق انحصاری سخن‌گفتن است.سینا جهاندیده