💠بیانیهٔ حزب تدبیر و توسعه1⃣صفحه نخست✳️از تفاهم و پایان جنگ بعنوان ابزاری برای بازدارندگی نظامی جهت جهش تولید و رفاه ملی استقبال میکنیم.🟩مقدمه: ایران در آستانهٔ یکی از سرنوشت‌ سازترین گذارهای تاریخی خود قرار گرفته است؛ گذاری که حاصل تلفیقِ «قدرت بازدارندگی» و «عقلانیت دیپلماتیک» بود.از نگاه حزب تدبیر و توسعه، این نقطهٔ عطف، نه یک پیروزی شعاری، که فرصتی برای تغییرِ پارادایم از «اقتصاد مقاومتِ انفعالی» به «اقتصاد رقابتیِ فعال» است.🟩حال،مهم‌ترین پرسش این است: چگونه و با چه اقداماتی می‌توان این گشایش را به موتور محرک توسعهٔ پایدار، کاهش نابرابری و ارتقای شاخص توسعهٔ انسانی (HDI) برای ایران عزیز تبدیل کرد؟1⃣قدردانی از کنشگران، اما با نگاهی به آیندهحزب تدبیر و توسعه از ایستادگی نیروهای مسلح، تدبیر دولت، پایداری هیأت مذاکره‌کننده و همراهی جریان‌های سیاسی حمایت‌کننده از یکپارچگی ملی، قدردانی می‌کند. با این حال، تأکید می‌شود که سرمایهٔ اصلی این مسیر، ملتی بود که با تاب‌آوری اقتصادی، هزینهٔ سنگین تحریم و نااطمینانی را تحمل کرد. این صبرِ راهبردی، باید به پشتوانهٔ «سرمایهٔ اجتماعی» تبدیل شود و صرفاً در بیانیه‌ها خلاصه نشود. تجربهٔ کشورهای توسعه‌یافته نشان می‌دهد که استمرارِ همبستگی ملی، بیش از هر عامل دیگری، ضریب امنیت سرمایه‌گذاری و نرخ بهره‌وری کل عوامل (TFP) را افزایش می‌دهد.2⃣نقدِ کارنامه و الزاماتِ جبران عقب‌ماندگیحزب تدبیر و توسعه بدون مواربه‌کاری، بر این باور است که سال‌های تحریم و تنش، هزینه‌های جبران‌ناپذیری بر شاخص‌های رفاهی و زیرساخت‌های مولد وارد کرده است. بنابراین، نخستین گام در فاز پساجنگ، بازسازی اعتماد عمومی از طریق:✅عدالت ترمیمیِ اقتصادی: جبران کسریِ بودجهٔ سلامت و آموزشِ سال‌های گذشته با استفاده از منابع حاصل از گشایش.✅حکمرانی شفاف و پاسخگو: نهادینه‌سازیِ قوانینِ ضدفساد، شفافیتِ قراردادهای نفتی و صنعتی، و نظارتِ مستقل بر هزینه‌کردِ درآمدهای ارزی جدید.✅مشارکتِ واقعیِ شهروندان: نه به‌عنوان تماشاگرانِ سیاست، که به‌عنوان سهامدارانِ اصلیِ توسعه، با تقویت نهادهای مدنی، احزاب و تشکل‌های صنفی و کارگری.3⃣راهبردهای توسعه‌ایِ فوری (بر اساس نظریهٔ نهادگرایی و تئوری بازی‌ها)بر اساس مدل‌های اقتصاد سیاسی، کاهش تنش به کاهش «هزینهٔ مبادله» و افزایش «افق همکاری» می‌انجامد. این فضا برای پیگیری سه راهبرد کلان مهیاست:✅راهبردِ الف (بازار و فناوری): تغییر سبد صادراتی از خام‌فروشی به محصولات پتروپالایشی، پتروشیمی و دانش‌بنیان با جذب سرمایه‌گذاری خارجیِ فناورمحور (نه صرفاً سرمایهٔ مالی خام).✅راهبردِ ب (سرمایهٔ انسانی): افزایش سهم بودجهٔ آموزش مهارتی، تحقیقات بنیادین و سلامتِ همگانی از تولید ناخالص داخلی، با هدف ارتقای بهره‌وریِ نیروی کار و کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی.✅راهبردِ ج (بازسازی زیرساخت): اختصاصِ اعتباراتِ حاصل از رفع تحریم‌ها به پروژه‌های سبز (آب، انرژی تجدیدپذیر و حمل‌ونقل ریلی) که اشتغال‌زایی بالا و اثرات مستقیم بر معیشتِ طبقات کم‌درآمد دارند.4⃣انتظارات عقلایی و خردمندانه مردم از دولتِ محترم: ✅بلافاصله برنامهٔ عملیاتیِ «گذار از تحریم» را با شاخص‌های کمّی (نرخ بیکاری، تورم، رشد اقتصادی، ضریب جینی) به افکار عمومی ارائه کند.✅درآمدهای ارزیِ جدید را نه برای افزایشِ وارداتِ لوکس، بلکه برای «تقویتِ صندوقِ ثباتِ ارزی» و «حمایتِ هدفمند از تولیدِ صادرات‌محور» هزینه کند.✅با بازطراحیِ نظامِ تأمین اجتماعی، یارانه‌ها را به سمتِ دهک‌های پایین جامعه متمرکز و از خلقِ رانتِ جدید جلوگیری کند.✅با احیای «شورای گفت‌وگوی دولت-بخش خصوصی»، موانعِ بوروکراتیکِ سرمایه‌گذاری را یک‌به‌یک حذف و «مجوزهای الکترونیکِ هوشمند» را جایگزینِ مجوزهای سلیقه‌ای کند.5⃣هشدار دربارهٔ توسعه‌نیافتگیِ ناشی از مدیریتِ سنتیاین تفاهم، پایانِ بحران نیست؛ بلکه پایانِ «جهادِ صغیر»ِ نظامی و آغازِ «جهادِ اکبر»ِ توسعه‌ای است. دشوارترین مرحله، بازسازیِ سرمایه‌های ازدست‌ رفتهٔ اجتماعی و اقتصادی در فضایِ پساتنش است. اشتباهِ راهبردیِ این مقطع، افتادن در دامِ «خوش‌بینیِ کاذب» و تکرارِ سیاست‌هایِ گذشته با بودجه‌ای بیشتر است. تغییرِ واقعی، نیازمندِ اصلاحِ ساختارهایِ ناکارآمد، پذیرشِ رقابت، و عبور از اقتصادِ دولتیِ رانت‌محور به سمتِ اقتصادِ رقابتیِ نهادگرای غیر دولت است.https://t.me/tadbirvatoseh