یشود . نکته دوم : در ابتدای سوره مباركه دهر آیه ۴ } كلمه « ليلاه وجود دارد ، پس از لام دوم ، « الف » وجود دارد ، این « الف » در حالت وصل خوانده نمی شود ، ولی اگر بر این کلمه وقف صورت گیرد ، خواندن و نخواندن « الف » اختیاری است البته الفي كه بعد از لام اول قرار دارد ، در هر حال خوانده می شود . نكته سوم ؛ در سوره مباركه دهر أيات ۱۶ - ۱۵ } آمده است : « قواريرا = قواريراه اين كلمه دوبار تکرار شده و در آخر هر دو ، « الف » نوشته شده است . طریقه ادای آن چنین است که الف در كلمه دوم در هیچ Page number 78۷۸ بالقران حال خوانده نمی شود ، نه در وصل و نه در وقف ؛ و اگر بر كلمه اول وقف صورت گیرد ، الف خوانده می شود ، ولى اگر وصل شود الف خوانده نمی شود . عموما بر كلمه اول وقف می کنند ، در این صورت الف آن خوانده می شود ، ولی در کلمه دوم خوانده نمی شود . نكته چهارم در تمام قرآن یک مورد اماله وجود دارد و آن هم در كلمه ( تجرئها است . اماله به معنای میل دادن فتحه به کسره و الف به طرف پاء كه تفصيل آن در درس هشتم ، قاعده چهارم گذشت . نكته پنجمة در سوره فصلت آیه ۴۴ یک مورد تسهیل وجود دارد و آن هم كلمه أعجمی است . شرح آن در درس دوازدهم ، قاعده اول گذشت { که همزه دوم به صورت نرم خوانده شود . نكته ششم در سوره حجرات آیه ۱۱ آمده است : بنت الام الممشوق بعد الإيميه ؛ همزه آن تلفظ نمی شود ، بلكه پس از کسرهى لام ، سین با سكون خوانده می شود ، مشروح آن در درس دوازدهم بيان شده است . Page number 79جمال القرآن ۷۹۶ نكته هفتم در چهار كلمه دل بسطت » ( مائده ، آیه ۲۸ } . وأخط ) ( نمل ، آیه ۲۲ } - ما فطر يوسف ، آیه } . ما قط زمر ، آیه عد } ادغام ناقص صورت می گیرد ، يعنى حرف « ط » در « ت ، كاملا ادغام نمی شود ، بلكه حرف « ط » با صفت استعلاء و اطباق خود ، بدون قلقله تلفظ شده و سپس حرف « ت » به صورت مشند و باریک ادا میشود و در وألم خلقگیر ( مرسلات ، آیه ۲۰ } بهتر است ادغام كامل صورت گیرد ، یعنی « ق » تلفظ نشود ، بلکه به « ک » بدل شده ، آنگاه به صورت مشدد ادا شود . نكته هشتم قاعده ای در بحث نون ساکن و تنوین گذشت که در حروف و یرملونه ادغام صورت می گیرد ، از این قاعده دو مورد استثناء میباشند : ن والقلم و ویسن والقرءان الحكيم در این دو جا نون ساکن در حرف واو ادغام نمی شود . نكته نهم حرف نون را در كلمه « لا تأمعنا که سوره یوسف آیه ۱۱ } با اشمام بخوان ! ، چون حرف طه قوی است و حرف ته ضيق و قوی در ضیق ادغام نمی شود . این به طريق شاليه است و به طریق به این جوری می توان با ادغام خواند . یعنی در وقت شروع خته ، لب ها را جمع نموده و اشاره به ضمه کند ، زیرا این کلمه در اصل لأتاتاه بوده است ، معنایش چنین هست : چرا ما را امین نمی دانی ؟ و اگر این کلمه بدون اشمام خوانده شود ، Page number 80۸۰ بما التقر نكته دهم در قرآن كریم چند مورد اسكته وجود دارد ؛ ستكته به معنای قطع صدا بدون جاری شدن تقس ؛ و سكته حكم وقف را دارد . مثلا در سوره قيامه آمده : « وقيل من راقبه در اینجا طبق قاعدهى ادغام نون ساکن و تنوين در حروف « یرملونه ، باید ادغام صورت گیرد ، ولی به علت وجود سكته ، ادغام عمل نمی کند . همچنين در سوره کهف آیه ۱ و ۲ } آمده است : عوجا و ما اگر در آیه اول این سوره وقف صورت نگیرد ، بلکه با مایعد وصل شود ، به خاطر وجود سكته ، اخفاء انجام نمی گیرد و تنوین به الف تبدیل می شود زیرا سکته حكم وقف را دارد موارد سكت در روایت حفص ، چهارتا می باشند : وعوا تيماء سوره كهف آیه ۱ و ۲ . من مرقدنا هذا سوره یس آیه ۵۲ . وقيل من راقي 4 سوره قيامة أيه ۲۷ لا بل ران سوره مطففين آیه ۱4 علاوه از این چهار مورد ، س كته ای وجود ندارد . به صورت نهی در آمده و معنا می شود : ما را امين تدانا لذا این کلمه در صورت عدم اشمام ، معنای خلاف مفهوم را می رساند این کلمه را می توان با روم خواند . در صورت روم ، اظهار و در صورت اشمام ، ادغام لازم است . همچنين آخر انتقال به اول تویه و عالیه هلکه در آیه ۲۸ سوره حاقه را می توان با که خواند ، که این دو مورد ، جواری می باشا . Page number 81القرن ۸۱۶ نكته يازدهم ؛ در قرآن كريم حركت ضمه را به گونه ای بخوان که با « واو معروفه مشابهت داشته باشد ، و كسره با « یای معروف مشابه باشد . در بلاد ما ( اهل عجم حركت ضمه را طوری می خوانند كه اگر كشيده شود ، از آن « واو مجهول » پیدا می شود و حركت كسره را طوری می خوانند كه اگر كشيده شود از آن « یای مجهول » به وجود می آید ؛ اینگونه خواندن خلاف زبان عربی است . حركت ضمه باید به گونه ای خوانده شود که در صورت کشیدن ، به « واو معروف تبديل شود و حركت كسره به گونه ای خوانده شود كه اگر كشیده شود به « یای معروف » تبدیل گردد . برای یادگیرى كسره و ضمه باید پیش استاد ماهری رفته و تحومي ادای صحیح آن را تعليم گرفت ، شاید از نوشتن درک