این را « اخفای شفوی » می گویند . ٢ . اظهار شفوی اگر بعد از میم ساکن ، غیر از میم و باء ، حرف دیگری ب

این را « اخفای شفوی » می گویند . ٢ . اظهار شفوی اگر بعد از میم ساکن ، غیر از میم و باء ، حرف دیگری بیاید ، میم اظهار می شود ، یعنی از مخرج خود به صورت طبیعی و بدون غته ، أشكار خوانده می شود ، مانند : « أنعمت و این را « اظهار شفوی » می گویند . تذكر عده ای از حافظان قرآن به زعم خود ، سه حرف « ب » ، « و » و « فه را در اخفاء و اظهار شریک دانسته و آن را « قاعده بوفه نام گذاشته اند ، بعضی در هر سه اخفاء و بعضی دیگر در هر سه اظہار و گروهی دیگر در اظهار میم ساکن قبل از « واو » و « فا » آن را نوعی حرکت می دهند ، مانند : ( عليهم ولا الضالين . يمدهم فيه . اینها همه خلاف قاعده اند ، عمل گروه اول و سوم كاملا اشتباه و عمل گروه دوم قولى ضعیف است . ؟ جهد المقل - درة الفريد . همه این موارد نادرست است . Page number 54۵۴ بالقرآن درس دهم احکام نون ساکن وستون و نون مشدد تنوین نیز در نون ساكن داخل است ، چنانچه در درس ششم خواندید ؛ ما نیز به خاطر سهولت ، تنوين را به همراه نون ساكن ذكر ميكنيم . قاعده ( ۱ ) | اگر حرف من به مشته باشد ، در آن غته ضروری است و همانند میم مشدد به آن « حرف غنه » می گویند . قاعده ( ۲ ) نون ساکن و تنوین چهار حالت دارد ، اظهار - ادغام - اقلاب - اخفاء } . 1 . اظهار در لغت به معنای ظاهر نمودن ؛ و در اصطلاح تجویدی به معنای تلفظ حرف از مخرج خودش به صورت واضح و آشکار هرگاه بعد از نون ساکن و تنوین یکی از حروف حلقی ء ه ح خ ع غ قرار بگیرد ، نون اظهار می شود یعنی به صورت طبیعی از مخرج خود ادا شده و به اندازه دو حركت غنه نمی شود ، مانند : « أنعمت . ( سواء عليهن و غیره این اظهار را اظهار حلقی » می نامند . حرف حلقی شش بود ای نور عين همزه هاء وحا وخا و عين و غين . یعنی به اندازه دو حرکت Page number 55There was an error while reading text, try againPage number 56There was an error while reading text, try againPage number 57جمال القران ۵۷۶ جدول ادغام نون ساکن در دو کلمه من يشا موقف تنوین من يك من ماء أين أغريته من قلى أن من القوم يؤمنون غفور رحيم مرا مستقيما هدى يقين ا ولا نفعا يؤمنواع ٣ . اقلاپ در لغت به معنای تبدیل نمودن - تغییر دادن ؛ و در اصطلاح به معنای تبدیل نمودن نون ساکن به میمه هرگاه پس از نون ساکن و تنوین حرف « ب » قرار گیرد ، نون ساکن یا تنوين به ميم بدل شده همراه باغته اخفا میشود ، مانند : من بعده . سميع بصير . | در بعضی از چاپهای قرآن جهت سهولت و تشخيص اقلاب ، بعد از نون ساكن و تنوین ، ميم كوچكی می نویسند ، به این شكل : « من بعده . این نوع تبدیل را « إقلاب » یا « قلب » می نامند . Page number 58۵۸ بالاتر طريقة اخفای میم در نزد « ب » همانند اخفای شقوی است ، چنانچه در درس نهم ، قاعده دوم بیان شد . نون ساکن در یک کلمه جدول اقلاب | تون ساکن در دو کلمه تنوین . اخفاء در لغت به معنای پوشاندن و مخفی کردن و در اصطلاح عبارت است از حالتی بین اظهار و ادغام همراه باغته . هرگاه بعد از نون ساکن و تنوین حرفی غیر از حروف حلقی و یرملون و حرف « ب » قرار گیرد ، نون ساکن و تنوین همراه باغته اخفا میشود حروف اخفاء پانزده تا هستند : ت ث ج د ذ ز س ش ص ض ط ظ ف ق ک | « الف » چون كه بعد از نون ساکن قرار نمی گیرد ، بدین جهت هیچ یک از احكام مذكور به آن تعلق نمی گیرد . یعنی قسمت خشکی لب ها به نرمی متصل شوند و به اندازه یک الف فنه صورت گیرد ، پس از شری لب ها حرف به ادا شود . علامه جمزوری بخاطر سهولت ، حروف اخفاء را در اوائل كلمات ذیل گرد آورده است صيف ذا شفنا گم جاء شخص د ا م لیا زد بی تقی ضع ایسا . درة الفريد Page number 59جبال قرآن ۵۹۷ مراد از « اخفاء » یعنی اینکه نون ساکن و تنوین را از مخرج اصلی آن ادا ننموده ، بلكه آواز را در خیشوم مخفى كند ، به گونه ای که نه ادغام باشد و نه اظهار ؛ یعنی در حالتی میانه قرار گیرد ، نه مانند اظهار سر زبان به کام بخورد و نه ماتد ادغام از مخرج حرف بعد تلفظ شود ، بلكه بدون دخالت ژیان و بدون تشديد ، لازم است صفت غنه به اندازه یک الف کشیده شود تا زمانی که استاد ماهری برای تمرین عملی اخفاء میسر شود ، فعلا باغته بخواند ، چون كه اخضاء و ته هر دو مشابه يكديگرند ، مانند : وندرتهم . قوم ظلموا و غیره در زبان فارسي فيز كلمات فراوانی یافت میشوند که در آنها اخفاء صورت می گیرد ، مانند : پند . فتد . طنز - بانک . سرانجام - منفجر . دقت کنید در این مثال ها تون نه از مخرج خود تلفظ می شود و نه در كلمه بعد ادغام می شود . اخفای این نون را « اخفای حقیقی » می گویند . . ذکر این نکته لازم است که در حالت اخفاء ، زبان به طرف حرف بعد مایل می شود ، به جز حرف اله که زبان در آن نقشی ندارد ، چون این حرف شفوی است و از لب پایین ادا می شود ، فرق اخفاء و نه این است که در غته نوان ، سر زبان کاملا به کا