آمریکا محاصره دریایی ایران را چگونه و با کدام ناوها انجام می‌دهد؟یورونیوزقسمت سوم«جورج اچ. دبلیو. بو

آمریکا محاصره دریایی ایران را چگونه و با کدام ناوها انجام می‌دهد؟یورونیوزقسمت سوم«جورج اچ. دبلیو. بوش»؛ ستون دیگر عملیات دریاییناو هواپیمابر «جورج اچ. دبلیو. بوش» دیگر ناو هواپیمابری است که طی هفته‌های اخیر در آرایش عملیاتی آمریکا در دریای عرب به سر برده است.این ناو نیز از کلاس نیمیتز است و بنابراین از نظر ظرفیت کلی، ماموریت و ساختار عملیاتی شباهت زیادی به ناوهای هواپیمابر «آبراهام لینکلن» و «جورج واشنگتن» دارد.بر اساس آخرین اطلاعات علنی ناوگان، گروه رزمی «جورج اچ. دبلیو. بوش» در دریای عرب فعالیت داشته و همراه آن رزم‌ناو «پرینستون» و دو ناوشکن «دونالد کوک» و «راس» حضور داشته‌اند. این گروه رزمی در کنار سایر نیروهای آمریکایی یکی از اجزای اصلی فشار دریایی بر ایران بوده است.هواپیماهای ناو هواپیمابر «جورج اچ. دبلیو. بوش» می‌توانند فضای هوایی منطقه را به‌طور مداوم رصد و ارزیابی کنند، هواپیماهای شناسایی و جنگ الکترونیک را پشتیبانی کنند و در صورت تشدید درگیری، علیه سامانه‌های ساحلی، رادارها و مواضع موشکی ایران وارد عمل شوند.حضور ناو هواپیمابر «جورج اچ. دبلیو. بوش» در چنین عملیاتی در واقع بخشی از یک شبکه بازدارندگی است. حضور آن به کشتی‌های تجاری و نظامی پیام می‌دهد که آمریکا قادر است در فاصله‌ای نسبتا زیاد از ساحل ایران، عملیات هوایی و دریایی انجام دهد.ناو هواپیمابر «جورج اچ. دبلیو. بوش» آخرین ناو هواپیمابر کلاس «نیمیتز» نیروی دریایی آمریکاست و از نظر طراحی، یکی از پیشرفته‌ترین اعضای این خانواده به شمار می‌رود. این ناو حدود ۳۳۳ متر طول دارد و وزن آن در وضعیت عملیاتی به حدود ۹۷ هزار تن می‌رسد. سرعت آن بیش از ۳۰ گره دریایی، یعنی حدود ۵۶ کیلومتر در ساعت اعلام شده است.رزم‌ناو «رابرت اسمالز»؛ سامانه‌ای برای دفاع و فرماندهیرزم‌ناو «رابرت اسمالز» در کنار ناو هواپیمابر «جورج واشنگتن» قرار دارد.این شناور از کلاس تیکوندروگا و رزم‌ناو موشک‌انداز است. برخلاف ناو هواپیمابر که مرکز ثقل آن بر عملیات هوایی استوار است، رزم‌ناوهایی از این نوع نقش مهمی در دفاع هوایی و موشکی ناوگروه دارند.رادارهای قدرتمند، سامانه رزمی یکپارچه و موشک‌های هدایت‌شونده به چنین شناوری اجازه می‌دهد تهدیدهای هوایی را در فاصله قابل توجه شناسایی و در صورت لزوم با آنها درگیر شود.اهمیت چنین قابلیتی در جنگ ایران و آمریکا دوچندان است زیرا یکی از اصلی‌ترین تهدیدها علیه ناوگان آمریکا، موشک‌های ضدکشتی، پهپادها و موشک‌های بالستیک و کروز ایران محسوب می‌شود.ناو هواپیمابر «جورج واشنگتن» بدون چنین لایه‌ای از دفاع هوایی نمی‌تواند با همان سطح اطمینان در منطقه فعالیت کند. بنابراین رزم‌ناوهایی مانند «رابرت اسمالز» در حقیقت سپر ناو هواپیمابر محسوب می‌شوند.رزم‌ناو «رابرت اسمالز» حدود ۱۷۳ متر طول دارد و وزن آن در حالت بارگیری کامل حدود ۹۷۰۰ تن است. برخلاف ناوهای هواپیمابر که تقریبا ۱۰۰ هزار تن وزن دارند، «رابرت اسمالز» بسیار کوچک‌تر است اما تسلیحات موشکی و سامانه‌های راداری بسیار قدرتمندی در اختیار دارد.این رزم‌ناو با استفاده از موتورهای توربین گازی می‌تواند به سرعتی در حدود ۳۰ گره دریایی، یعنی حدود ۵۶ کیلومتر بر ساعت برسد.ناوشکن‌ها؛ نیروهای خط مقدم محاصرهاگرچه نام ناوهای هواپیمابر بیشتر در رسانه‌ها مطرح می‌شود اما در عملیات محاصره دریایی، ناوشکن‌های موشک‌انداز اهمیت بسیار زیادی دارند.ناوشکن‌های کلاس «آرلی برک» برای عملیات چندمنظوره طراحی شده‌اند و می‌توانند در دفاع هوایی، جنگ ضدکشتی، جنگ ضدزیردریایی، حمله به اهداف ساحلی و اسکورت شناورهای بزرگ مشارکت کنند.در گروه ناو هواپیمابر «جورج اچ. دبلیو. بوش» نیز «دونالد کوک» و «راس» حضور داشته‌اند. این دو ناوشکن بخشی از ناوگان اسکورت «جورج اچ. دبلیو. بوش» هستند و قابلیت حمل موشک‌های هدایت‌شونده و سامانه‌های دفاع هوایی را دارند.علاوه بر اینها، تعدادی ناوشکن به شکل مستقل در منطقه مستقر شده‌اند. در آخرین فهرست‌های علنی منتشرشده، نام‌هایی مانند «جان فین»، «دِلبرت دی. بلک»، «مک‌فال»، «میلیوس»، «هیگینز»، «جان پل جونز» و «رافائل پرالتا» در میان شناورهای آمریکایی حاضر در منطقه دیده می‌شد. با این حال، موقعیت دقیق و ماموریت لحظه‌ای همه این شناورها علنی نیست و نباید فرض کرد که همه آنها همزمان در خط محاصره یا در نزدیکی تنگه هرمز قرار دارند.این نکته از این نظر مهم است که در عملیات دریایی آمریکا، بخشی از ناوشکن‌ها می‌توانند در فاصله‌ای از منطقه اصلی جنگ به ماموریت‌های اسکورت، دفاع هوایی، رهگیری موشک، شناسایی یا حفاظت از خطوط ارتباطی بپردازند.ادامه دارد@taghaviniaa