🔹پژوهش‌های تجربی درباره تأثیر دعا✍ محمدرضا توکلی صابری🔸 یکی از مشهورترین مطالعات در مورد نیروی دعا در سال ۲۰۰۱ میلادی توسط سه پژوهشگر منتشر شد؛ از جمله دانشمندانی که در دانشگاه معتبر کلمبیا در نیویورک کار می‌کنند. پژوهش آن‌ها درباره فایده دعا در درمان بیماران تحت درمان ناباروری بود. این آزمایش شامل ۱۹۹ زن در کره جنوبی بود که ۱۰۰ نفر از آن‌ها لقاح مصنوعی دریافت کردند و تصاویر آن‌ها به گروه‌های دعاکننده در کانادا و استرالیا فرستاده شد و ۹۹ نفر دیگر فقط لقاح مصنوعی را دریافت کردند.🔸 نکته مهم این بود که این زنان نمی‌دانستند که آیا در گروهی هستند که برایشان دعا می‌شود یا نه. با این حال، میزان بارداری زنانی که برایشان دعا شده بود، دو برابر گروه دیگر (گروه کنترل) بود که نتایج بسیار قابل‌ملاحظه‌ای است.🔸 این پژوهش منتشر شد و سپس در سراسر جهان با عنوان‌هایی گزارش شد که اعلام می‌کردند دانشمندان اثبات کرده‌اند که دعا کردن به بیماران کمک می‌کند. در همین حال، پژوهشگران دیگر معتقد بودند که برای چنین نتیجه‌گیری‌هایی بسیار زود است. اگرچه به‌طور مطمئن این پژوهش جالبی بود، اما این یک آزمایش منفرد بود و جامعه دانشمندی از پذیرفتن نتایج یک پژوهش، به‌ویژه آنکه نتیجه‌اش خارق‌العاده بود، امتناع می‌کرد. تنها راه جدی گرفتن نتایج این پژوهش این بود که آزمایش‌های بالینی بعدی نیز به همان نتیجه‌گیری برسند. از طرفی، اگر آزمایش‌های بالینی هیچ اثری را نشان نمی‌دادند، پس درست می‌بود اگر فرض کنیم که بررسی اولیه دارای خطا بوده و به‌طور منطقی می‌توان آن را نادیده گرفت.کتاب #شبه‌علم_چیست / نشر اختران / محمدرضا توکلی صابری / صفحه ۲۱۰@taha_bookstoreخرید کتاب شبه‌علم چیست از خانه کتاب طاها با ۲۰ درصد تخفیف