🔹 ریشه‌ها و عوامل پیدایش افراط‌گری در شیعه✍ مهدی مسائلی🔸 در رواج و گسترش نگرش‌های افراط‌گرایانه و فرقه‌ای، نقش حکومت‌ها و پادشاهان مستبد در قرن‌های اخیر نیز کم‌رنگ نبوده است. پیدایش دولت صفویه را می‌توان نقطه‌عطفی در تشدید مخاصمه‌ها و جنگ‌های فرقه‌ای در جهان اسلام دانست. حکومت صفوی از اختلاف‌های مذهبی و تعصب‌های فرقه‌ای به‌عنوان سلاحی کارآمد در برابر رقیب خود، یعنی حکومت عثمانی، استفاده می‌کرد و ترویج افراط‌گرایی مذهبی را عاملی برای گسترش تشیع و تقویت ارکان حکومت خود می‌دانست. افزون بر این، ماهیت خودکامگیِ نظام پادشاهی، تفسیری از شعائر شیعی را اقتضا می‌کرد که موجب اعتراض و رویارویی مردم با استبدادِ شاه نشود.🔸 بر این اساس، حکومت‌های مستبدِ شیعی در قرن‌های اخیر نقشی مهم در انحراف اهداف و محتوای عزاداری‌ها داشتند. برخی سلاطین صفویه و قاجاریه که در قساوت و ستمگری از بنی‌امیه و بنی‌عباس کمتر نبودند، به‌ظاهر برای ذکر مصائب آن حضرت، مجالس بسیار پرزرق‌وبرق و شاهانه می‌پرداختند و شخصاً در آن مجالس حاضر می‌شدند. ولی در واقع آنچه از ائمه و امام حسین (ع) و حادثه عاشورا تبلیغ می‌شد، صرفاً برگزاری مراسم عزاداری و دسته‌های پُرعرض و طول و گریستن بر آن بزرگواران بود، نه توجه به فلسفه شهادت و عاشورا.🔸 در زمان صفویه و قاجاریه، سعی و تلاش فراوانی شد تا به حادثه عاشورا نگاه آسمانی داده شود و ائمه (ع) فقط به موجوداتی قابل‌تقدیس و توسل و نیایش تبدیل شوند و از متن زندگی مردم خارج شوند. در آن دوران، فرهنگ توسل و اظهار ارادت ظاهری و دعا و نیایش و نذر و نیاز، بیش از عمل و تأثیرپذیری اجتماعی و سیاسی، تبلیغ و گسترش یافت و به همان اندازه همراهی با حکومت‌های جور بیشتر شد. به همین دلیل، پادشاه مستبدی همچون مظفرالدین شاه قاجار در عزای امام حسین (ع) قمه می‌زد.▪️ کتاب جریان افراط‌گرایی شیعه؛ مختصات فکری و رفتاری | مهدی مسائلی | صفحات ۳۴ و ۳۵@taha_bookstoreخرید کتاب جریان افراط‌گرای شیعه؛ مختصات فکری و رفتاری از خانه کتاب طاها