سلام عزیزای دلم. دوستای گلم، همسایه‌های نازنینم.... عیدتون مبارک! راستش خیلی وقته میخواستم یه چیزی ب

سلام عزیزای دلم. دوستای گلم، همسایه‌های نازنینم.... عیدتون مبارک! راستش خیلی وقته میخواستم یه چیزی بگم ولی نمیدونستم به چه مناسبت شروع کنم. نمیدونستم کیا نخونده ول میکنن، کیا می‌شینن به قضاوت. ولی امروز که روز تولد یه آقای غریب ولی صابخونه‌س... بهترین فرصته. آقایی که ما همه وقتی می‌فهمیم ضامن آهو شده، عاشقش میشیم و‌بیشتر دوستش میداریم. آره امروز میخوام یه کم باهم حرف بزنیم،میدونم یه طرفه‌س ولی حواسم هس....امروز روز تولد ضامنه آهواِ حالا وقتشه که بگم.. البته نمیدونم چرا راوی احساس کرده که اگه اصل روایت رو تعریف کنه به اقا اهانت میشه، نمیدونم کی به این امت شیعه گفته اگه تو‌ روایات پیاز داغ رو زیاد کنی، یا تفسیر به رای کنی و اونجور که خودت دوست داری تعریف کنی بیشتر رو مخاطب تاثیر میذاره؟ اصلن مگه تو قصه‌گو‌ هستی که دست بردی تو‌ اصل ماجرا؟.. اقا داستان اینه که پیرمردی داشته الاغشو‌ میزده، الاغ با دیدن حضرت پشتش قایم می‌شه و شروع میکنه با صدای بلند عرعر کردن...آقا به پیرمرد میگه میدونی حیوانات وحشی بیست و هشت و حیوانات اهلی و روستایی سی و شش حق به گردنمون دارن؟ یکی از اونا اینه که به هیچ عنوان فریاد نزنیم، یکیش اینه که تحقیرشون نکنیم و و و ....آخرش با تاکید و چشمان خیس میفرماد: وای به حال کسی که حیوونی رو کتک بزنه حتی با دسته‌ی گندم. (درد نداره)حالا من یه سوال میکنم الاغ و آهو چه فرقی باهم دارن که دست بردن تو عوض کردن حیوون روایت؟ میدونین که در جهان چشمهای الاغ جزو زیباترین چشمهای جهانه؟ یعنی گربه و الاغ تو‌ یه رده هستن و تو شباهت چشم هم چشم سگ و خرس بیشترین شباهت رو به چشم انسان دارن؟ این که شعرا به خاطر ترکه بودن و باکلاس بودن آهو چشماشو تو ذهن ما زیباترین جا انداختن به خاطر همون کلاس اجتماعیه.... تو‌ شاکله‌مون جاافتاده و برا همینه که به یکی بگیم چشمات مثله چشم الاغه؛ حتمن ناراحت میشه...حتی چشم گاوی که کنایه از درشتیه هم همینه ها! چون میگن جاش بگو چشم پیاله‌ای...چرا؟ چون الاغ بار میبره و زحمت میکشه و آهو فقط تو کوه و دشت برای خودش میچره. چون گوشت اون لذیذه و گوشت الاغ مکروه. آیا واقعن خداوند هم اینطوری ارزش گذاری میکنه؟ به هر کی که باهاش دعوا داریم میگم الاغ چون فکر می‌کنیم نماد کندذهنیه، در حالیکه ضربب هوشیه این حیوون با اورانگوتان یکی و حتی گاهن بیشتره به دلیل اینکه قدرت اهلی شدن داره. ولی در کنارش یه صفتی داره که در واقع به خاطر همون صفت مردم ب هم میگن الاغ یا خر...آ باریکلا خر لجبازه...دیسیپلین داره. حرف حرفه خودشه. یعنی تو آخور جاش باید ثابت باشه مثل بقیه حیونا نیست که هر بار که وارد میشن یه جا وایستن...بخواد کار نکنه هر بلایی سرش بیاری کار نمیکنه...و به شدت اسیر احترامه و مهربون. اما همه میگن اسب نجیبه...قاطر رو نمی بینن... اسب رو نجیب‌ میدونن چون پاهاش بلندتره، گردنش کشیده تره...یالش قشنگتره و مثل خر و یابو‌ و قاطر هم باربر نیست... چون بهش محبت کردن و اون فرصت جبران داشته ولی بقیه رو همیشه کتک زدن... میزنن تو سر سگ میکن باوفاست. چرا چون تحقیرت رو جواب نمیده؟ چون با یه تکه نون که اصلن غذای سگ نیست قده کل حیوونای جنگل ازش کار میکشی؟ بشین به حرفام فک کن! حالا اگه اون حیوون بنا به روایت راوی آهو و بنا به اتفاق عینی الاغ نبود و سگ و گربه و فیل بود، حضرت مهربونی به صاحبش میگفت بزن که خوب میزنی؟ نه! همون حرفا رو میزد...بلکه‌م بیشتر....هی دارم کش میدم که یه چیزی بگم...بگم مردم چرا دو دسته شدیم؟ تو همه چی؟ دو طرف داریم. توی هر مسئله‌ای. چرا همه جا ماستا رو می‌ریزیم تو قیمه؟ چرا همه مسائلو با هم قاطی می‌کنیم؟ چرا همه چیو به هم ربط میدیم؟ چرا انقدر عاشق خَلط مبحث و مشاغبه‌ایم؟ چرا یه عده سگ و‌ گربه رو نجس میدونیم و یه عده فکر میکنیم باید فضولاتشونو خورد؟ چرا حد وسط نداریم؟ چرا اونایی که نجس میدونن یا اصلن نجسی و پاکی براشون مهم نیست و فک میکنن حیوونا درد رو نمی فهمن، از کنار گربه رد میشن و فحش میدن؟ چرا میزنن؟ یه عده‌م که میگن غذا ندین اکوسیستم بهم میخوره. غافل از اینکه اکوسیستم مال حیوونا بوده و تو‌ اومدی توش شهر ساختی. انتظار چی داری؟ خودش غذا تهیه کنه که جنگل نیست بره شکار....کارمند نیست کارت بانکی داشته باشه بره خرید کنه... معلومه که اگه خودش تهیه کنه، هر جا بوی خوردنی بشنوه... برمیداره چه تو مغازه باشه چه تو سطل آشغالی.... چون تربیت نشده....خودمون غذا ندیم، خودشم خواست برداره؛ بزنیم کورش کنیم؟ داغش کنیم؟ خفه‌ش کنیم و اسم خودمونو بذاریم بشر؟ یا از طرفی به حیون خونگیمون زیاده از حد برسیم و پای کمک به غزه و لبنان که بیاد وسط بگیم به ما چه؟ پای فقرای همسایمون بیاد وسط بگیم به من چه مربوط؟! اینه که الان یا همه تریپ آتئیستی برداشتن یا اونایی که مثلن ایمان دارن، اصل ایمانو نفهمیدن.یه بار به رساله رجوع نکردن و اصل نجسی و