⁉️ چه باید کرد؟ / مگر عمار خسته می شد📝 یعقوب ربیعی 🔹الان شرایط برای فکر کردن و نوشتن بسیار سخت است. بسیار سخت تر از آن چیزی که فکر می کنیم. از الان به آن می اندیشم که هر نوشتنی یا گفتنی به سختی با واکنش همان دوستانی مواجه می شود که تا دیروز کنار هم می نشستیم و می گفتیم و تحلیل می کردیم.🔹 بنظرم الان به عنوان یک سرباز و فعال در جهاد تبیین وقت آن نیست که بنشینیم و هم خودمان را سرزنش کنیم. اصلا مگر همین عماری که همه به آن افتخار می کنیم در بحبوحه ۳۰ سال فراز و فرود امیرالمومنین خاموش شد.🔹 عمار در خانه نشینی علی (ع) تبیین گر بود، در زمان فتنه ها تبیین گر بود، در زمان پیروزی ها تبیین گر بود، در زمان شکست ها گیج و منگ نمی شد و تبیین گر بود و ... .🔹 سال ها قبل کوبلر راس پدیده سرخوردگی از یک سوگ و غم را در پنج مرحله تئوریزه کرد. شاید این پدیده الان به درد ما میخورد:🔹ما الان در مرحله انکاریم. می خواهیم واقعیتی به نام آنچه اتفاق افتاده را نپذیریم. این حاصل افزایش انتظاری است که در ذهنمان ساخته ایم. ذهنی که تا دیروز خودش را در موقعیت خیبر تلقی می کرد. این انکار دقیقا شبیه پایان جنگ ۸ ساله است، من یک کودک بوده ام ولی شنیده ام که کسانی که آن جا بوده اند هم حال و هوایشان شبیه ما بوده.🔹 از این خان که دیر یا زود بگذریم مرحله بعد خشم مان فوران خواهد کرد و متهم سازی خواهیم کرد، از عراقچی ای که توییت می زند تا فرماندهانی که متهمشان خواهیم کرد که باید پارسال عملیات می کردند یا الان باید عملیات را تمام نمی کردند و یا ... .🔹 نمیخواهم نظریه سوگ کوبلر راس را نعل به نعل و مو به مو با آنچه اتفاق افتاده تطبیق دهم. بلکه هدفم این است که اگر خودمان را عمار ولایت میدانیم، اگر به راستین بودن انقلاب اعتماد داریم، اگر سرباز سیدی هستیم که حدود ۴۰ سال است ما را از گردنه ها عبور داده خشم مقدسمان را کنار بگذاریم، کمی بیندیشیم ، الان وظیفه من به عنوان یک سرباز و افسر جنگ نرم چیست؟، اگر منی که با یک مویز یک عملیات گرمی و با یک غوره صلح سردی ام می شود صلاحیت تبیین گر انقلابی را دارم؟🔹 بنظرم الان به توصیه حضرت امیر علیه السلام در خطبه ۱۱ نهج البلاغه برگردیم که فرمود «تَزُولُ الْجِبَالُ وَ لَا تَزُلْ، عَضَّ عَلَى نَاجِذِكَ، أَعِرِ اللَّهَ جُمْجُمَتَكَ، تِدْ فِي الْأَرْضِ قَدَمَكَ، ارْمِ بِبَصَرِكَ أَقْصَى الْقَوْمِ وَ غُضَّ بَصَرَكَ، وَ اعْلَمْ أَنَّ النَّصْرَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ»🔹 «اگر كوهها متزلزل شوند، تو پايدار بمان. دندانها را به هم بفشر و سرت را به عاريت به خداوند بسپار و پايها، چونان ميخ در زمين استوار كن و تا دورترين كرانه هاى ميدان نبرد را زير نظر گير و صحنه هاى وحشت خيز را ناديده بگير و بدان كه پيروزى وعده خداوند سبحان است.»🔹 من به عنوان یک سرباز تا دیروز و زیر سخت ترین موشک ها در بدترین گوشه تهران ماندم و نوشتم و تبیین کردم، الان هم چشمم،گوشم، جانم و تمام وجودم را به سیدی می سپارم که یک وظیفه تمدنی برایم تعریف کرده. عمار بودن سختی دارد، فراز و فرود دارد، تحمل درد و رنج می خواهد و ... .🔹 با خودم نجوا می کنم که اگر مرد میدان هستم باید یک یا علی بگویم و گام بردارم برای رسالت پیش رویمان.@tahlilrahbordi